donderdag 28 april 2016

{ MAMA'S RECEPT - TRADITIONELE BOTERKOEK }

250 gram bloem
225 gram roomboter
200 gram basterdsuiker
citroensap
snufje zout
blanke amandelen
(melk)


Maak van de bloem, boter, suiker, citroensap en zout een soepele deegbal en druk met vlakke hand het deeg gelijkmatig uit in een boterkoekvorm van 24 centimeter middellijn. Druk er wat blanke amandelen in. Je kunt met een vork ruitjes in het deeg maken en eventueel de bovenkant bestrijken met een kwastje met melk.

Plaats de vorm in het midden van een voorverwarmde oven en bak de boterkoek in 20-25 minuten op 200°C goudbruin.

maandag 25 april 2016

{ KIJK MAAR EENS MEE }

Vorige week kreeg ik van Emma de volgende reactie:

     Hallo Monique,
     Knap dat je dat zo doet en uitkomt met 50 euro.
     Zou je eenmalig eens een overzicht willen plaatsen van wat je zoals koopt om verantwoord te eten in 1 week?

Maar natuurlijk Emma! Ik ben de beroerdste niet en hoop met mijn schrijven steeds meer mensen vertrouwd te maken met mijn manier van boodschappen doen. Al is deze week eigenlijk wel een beetje een rare week om je mee te nemen met mijn boodschappenronde. We hebben natuurlijk een nationale feestdag, daarnaast vallen er wat boodschappen weg omdat de kinderen naar hun vader zijn, maar daar tegenover staat weer dat we een verjaardag op het program hebben. Niet echt een doorsnee week zeg maar  ;o)  Maar desalniettemin neem ik jullie mee. Het zou wel eens een lang bericht kunnen worden!


Zoals elke zondagavond pak ik ook nu weer de agenda en weekplanner erbij en maak een weekmenu en boodschappenlijst. Wat ligt er nog in de koelkast, vriezer of voorraadkast en wat is er in de aanbieding. Soms heb ik nog zoveel liggen (left-over groenten in de koelkast of left-over maaltijden in de vriezer) dat ik ons al voor een halve week van maaltijden kan voorzien. Deze week is echter alles nagenoeg op en zal er wat meer aangekocht moeten worden.

Mijn lijst voor deze week:

Groenten en fruit

  • spinazie (voor in smoothies)
  • bananen (voor school en smoothies, er ligt nog extra fruit op de schaal)
  • ijsbergsla
  • komkommer (voor verjaardag, aanbieding 3 voor € 1,00)
  • Aziatische roerbakgroenten (aanbieding € 0,99)
  • witlof (aanbieding € 0,49)
  • aardappelen (1 kg: ik heb deze week maar twee keer aardappelen op het menu gezet en inmiddels weet ik dat wij per maaltijd slechts 500 gram gebruiken)
Vlees, vleeswaren, kaas, zuivel
  • gyros (aanbieding € 3,99)
  • ham en geraspte kaas (voor de witlofschotel, rest ham voor verjaardag)
  • 2 cornedbeef en 2 palingworst (voor verjaardag en rest voor op brood, aanbieding € 0,99)
  • oranjevla (een onverwacht 'luxe artikel' voor de kids, aanbieding € 0,99)
  • roomboter (voor bakken en braden en boterkoek verjaardag)
  • tafelmargarine
Overig
  • 2 bruin (verjaardag en aanvulling vriezer)
  • brinta
  • bloem (voor boterkoek verjaardag en voorraad)
  • pitabroodjes (voor gyros)
  • paneermeel (voor witlof en voorraad)
  • kersenbonbons (sshh..)
  • koekjes (1 pak, gewoon standaard, voor voorraad en visite)
  • 4 chips en nootjes (voor verjaardag, aanbieding € 0,99 maar dit kan in de winkel nog wijzigen naar minder als ik iets anders vind)
  • 4 cola (blikjes voor verjaardag, want stiekem drinkt hier niemand nog frisdrank)
  • 4 tompoucen (een onverwacht extraatje voor koningsdag, aanbieding € 0,99)
Non-food
  • kinder doucheschuim
  • afwasmiddel
  • brokken poes
  • toiletpapier

Nou zijn er een aantal dingen die ik eigenlijk deze week mee had willen nemen (hagelslag 'een extra variant', chocoladepasta, basterdsuiker, extra bloem), maar die heb ik gezien de toch al extra kosten vast op de lijst van volgende week gezet; ze zijn om de voorraad weer aan te vullen dus niet hoogst noodzakelijk en kunnen daarom nog even wachten. Daarnaast heb ik in de aanloop van deze week eerder al wat artikelen meegenomen, zoals bijvoorbeeld wijn (aanbieding 2 voor € 5,00) en voor de kinderen limonade (aanbieding) en snoep (aanbieding). Slingers liggen netjes in de kast en ballonnen? Hmm.. ik zal eens vragen of dat met zo'n 'hoge' leeftijd nog gewenst is..  ;o)


Omdat ik in de folder al wat prijzen heb gezien en inmiddels ook wel aardig de prijzen van mijn vaste producten weet (voordeel van standaard en basic inkopen doen), kan ik al een lichte schatting van mijn kosten maken. Als het een beetje mee zit en ik een redelijke berekening heb gemaakt, zou ik ook vandaag weer met die gebudgetteerde € 50,00 uit moeten komen..

En de wasmiddelen dan? Beauty producten? Kattengrind? Glutenvrij? Taart? .....

Daar zal ik later nog op terug komen. De enige kosten die ik - voor zover ik het nu kan overzien - hiernaast nog moet maken zijn voor een taart (lees: op verzoek van de jarige een vlaai van 6 euro, want zelf maken gaat me - naast de boterkoek - gewoon niet lukken), een pak of twee rijstmelk en een glutenvrij brood voor mezelf. Pak hem beet € 12,00 extra, schat ik. En dat halen we dan weer uit het potje 'opgespaard van eerdere zuinige boodschappenrondes'!  ;o)

Is je vraag zo een beetje beantwoord Emma? Hebben anderen misschien nog vragen na het lezen van mijn overzicht? Stel ze gerust! (Als je maar niet vraagt waarom er breifoto's bij een boodschappenbericht staan.. ik had even niet anders)

zondag 24 april 2016

{ WEEKMENU 17 }

Op verzoek elke week mijn weekmenu. Je vindt er 'gv' voor glutenvrij en 'v' voor vegetarisch.
Scroll over de maaltijden om te zien of er misschien een link naar het recept achter staat.
Voor extra inspiratie kun je ook rechtstreeks kijken bij Oma's recepten.

♥   Bon appétit   ♥

donderdag 21 april 2016

{ TUSSEN WAL EN SCHIP }

Vorige week was weer even niet zo'n lekkere week voor me. Er kwamen bakken vol verschillende emoties over me heen. Aan de ene kant werd ik overvallen door een verschrikkelijk heerlijk gevoel van dankbaarheid voor het ontvangen van allerlei lieve reacties, wolletjes en een heus verrassingspakket (ik kom er later nog op terug). Aan de andere kant lagen de doodvermoeiende gevoelens van het moeten, het blootgeven en het doorvechten als een zware last over me heen. Met daarbij de aanloop tot mijn maandelijkse buikschoonmaak en een flinke stevige verkoudheid, liet ik mijn bloggen en breien maar even voor wat het was.


Maar nu, voor wie het 'gevechtsverhaal' nog willen volgen: er is inmiddels - via een advocaat - bezwaar ingediend tegen de beslissing van het uwv; dit traject loopt. Aan de andere kant zijn alle papieren voor een bijstandsuitkering nu ook ingediend; dat loopt dus ook. Er is totaal geen zicht op welke uitkomst waar uit zal komen, dus ik kan nu even niets anders dan afwachten. Daarnaast zijn er voor verschillende belastingen kwijtschelding aangevraagd, heb ik beroep gedaan op bijzondere bijstand voor school- en sportgeld van de kids, schreef ik me in voor een psychisch hulptraject, kwam de jaarlijkse belastingaangifte voorbij en er is nu ook een gevalletje vakantiegeld (vroeger kreeg ik voor dergelijke bergen papierwerk nog flink betaald...). Normaal gesproken krijg je (zoals ik heb begrepen) van de schuldsaneringsinstantie een 'vrij te laten bedrag' over je vakantiegeld. Máár.. doordat ik nu even tussen wal en schip ben gevallen van waar mijn inkomsten vandaan gaan komen, moet ik mijn vakantiegeld maar gebruiken om mijn vaste lasten te betalen.. (wordt vervolgd..)

Maar dan de leuke berichten!!

Diverse pakketbezorgers wisten me de afgelopen weken te vinden. Via Christel mocht een pakket wol ontvangen met daarin heel veel dezelfde bollen donker blauw garen, genoeg voor een heerlijke warme trui of vest. Daarnaast kreeg ik van Marga een paar prachtige kleurrijke bollen sokkenwol - mét de nodige naalden - ook zomaar via de post.. Maar het bleef niet alleen bij wolletjes (al kreeg ik die er in het laatste pakket ook bijgeleverd..), van Andrea mocht ik een met zorg gevulde doos met owee.. verrassingen ontvangen! Bollen wol, glutenvrij snoepgoed speciaal voor mij, voor de kids (omdat er stiekem toch een fout stofje voor mij in zat), een tijdschrift met luchtige haak- en breipatronen, twee romantisch gedecoreerde knijpers (simpel, maar 't past zo heerlijk prachtig op mijn bureau), een luxe lekkernij voor onder de douche en een smakelijk - en voor mij buikvriendelijk - recept met daarbij nagenoeg alle benodigde ingrediënten...  *Ü*


Als ik toch eens terug denk.. De realtime vriendschappen die via bloggen zijn ontstaan.. De vele verrassingen: een kerstpakket, logeerpartij, kinderkleding, wolletjes, draadjes, patronen, zaadjes, mails, brieven, kaarten en nu ook nog die heerlijk vernieuwende allergievrije producten. Het zijn allemaal de kersen op mijn soms wat zure taart..

Via deze weg wil ik dan ook iedereen, jullie allemaal bedanken voor die altijd onverwachte liefdevolle verrassingen. Ze doen me zo goed! Al geven ze me ook wel een apart gevoel hoor.. Dat iemand zoiets zomaar voor mij (in principe een vreemde) over heeft..  *Ü*  Maar ik geniet er van, geef alles wat ik krijg een bijzonder plekje in mijn hart en huis en eerlijk is eerlijk.. doordat ik zelf weet hoe het voelt iets te krijgen wat je naar eigen idee helemaal niet verdiend hebt, is het dubbel zo fijn eens wat onzelfzuchtig voor een ander te kunnen doen.

Samen maken we de wereld écht een stuk beter!

maandag 18 april 2016

{ STRENG ZIJN. VOORAL HEEL STRENG ZIJN }

Eigenlijk wilde ik hier boven zetten: 'eten wat de pot schaft'. Vorige week deed ik namelijk niet als normaal mijn boodschappen aan de hand van een vooraf opgestelde boodschappenlijst, maar wipte op maandagmorgen het plaatselijke voedselverdeelcentrum binnen. Laten we zeggen een soort voedselbank, maar dan met minder strenge toelatingseisen. Dit keer mocht ik aardig wat mee naar huis nemen. Voorverpakte gesneden (wok)groeten, fruit, luxe mueslibroodjes en wat stuks verpakte groenten. Sowhee, da's lekker! Maar dan komt mijn gevecht..


"Een gegeven paard.." ik weet het.. Maar de zakken voorgesneden groenten zijn veelal van een kilo zo groot en net op de datum. Direct gebruiken dus én een heleboel weggooien. We zijn omgerekend maar met twee personen (de jongste eet écht nog niet zo veel), waardoor ik vier maaltijden van één zo'n zak kan maken. "Lekker!" zou je zeggen, maar een vriesla is snel vol, wokgroenten vind ik persoonlijk na invriezen niet meer lekker wokken en vier dagen dezelfde groenten op tafel.. Ik laat de zakken dus veelal liggen. Blijven over brood, groenten en fruit. Groenten gaan over het algemeen redelijk, maar zeker fruit is niet altijd aanwezig. Brood (ik zal heel eerlijk zijn) voelt oud als ik het klaar maak. Als ik een op de 11e een brood haal met datum de 4e.. "Het komt uit de vriezer.." Ja, maar hier in de schappen is het inmiddels al weer ontdooid en thuis moet het weer in de vriezer. En om eerlijk te zijn.. is het nódig mijn kinderen oud brood te geven?

Je begrijpt me vast als ik zeg dat ik er niet zo vaak meer langs ga. Bij drukte buiten voor het pand te moeten wachten, het gedrang in het te kleine winkeltje.. Nee.. het geeft in mijn hoofd een niet te omschrijven vervelend gevoel waardoor ik heb besloten dit écht als superdepuper noodvoorziening te zien. Ik haal mijn groenten dan toch liever vers en het brood net gebakken. Maar daar moet ik wel wat voor doen!

Streng zijn. Vooral heel streng zijn.

Dus neem ik op zondagavond pen en papier bij de hand, check ik mijn agenda of er eventuele druk gevulde dagen zijn (en dus een makkelijke maaltijd) en duik de koelkast, vriezer en voorraadkast in. Wat hebben we nog liggen? Hoe kan ik goedkoop, lekker en vooral gezond combineren? En aan de hand daarvan maak ik een eerste opzet van mijn weekmenu. Aangezien ik een "nee/nee"-sticker op de bus heb klik ik vervolgens online naar de reclamefolder van mijn vaste supermarkt en vul de week verder in.


Dan de maandagmorgen. Kids naar school en door naar de supermarkt. Ik probeer in één keer alle weekboodschappen mee te nemen, zodat ik er de rest van de week geen omkijken meer naar heb. Dat geeft rust, weet je? Weten dat je voor de hele week alle benodigde ingrediënten voor de warme maaltijden binnen hebt. En weet je nog meer? Natuurlijk is het elke week weer spannend om bij de kassa te zien of je je aan je budget hebt kunnen houden. Maar als ik dan als vanmorgen met € 48,60 nog net binnen mijn wekelijkse budget van € 50,00 ben gebleven, dan geeft mij dat een happy feeling!

En nee, ik kán nu de rest van de week geen boodschap meer doen, maar in principe heb ik alles in huis om ons de komende zeven dagen goed en gezond te voeden. En mocht ik tóch nog iets te kort komen? Dan worden we óf heel creatief, óf ik pak een centje uit de boodschappenspaarpot. Want pak ik op zondagavond pen en papier er bij, gaan de overgebleven munten netjes opzij. Voor nood!

In het begin is het best even wennen, je strikt te houden aan wat je écht nodig hebt, dus wat je op je lijstje hebt genoteerd. Maar als je eenmaal door hebt dat je door dit systeem eigenlijk heel erg genoeg en voldoende voeding en overige voorraad in huis hebt.. Het scheelt een bom duiten!

{ WEEKMENU 16 }

Op verzoek elke week mijn weekmenu. Je vindt er 'gv' voor glutenvrij en 'v' voor vegetarisch.
Scroll over de maaltijden om te zien of er misschien een link naar het recept achter staat.
Voor extra inspiratie kun je ook rechtstreeks kijken bij Oma's recepten.

♥   Bon appétit   ♥

maandag 11 april 2016

{ LINK BERICHT }

Stond ik weer. Op dezelfde steiger, wachtend op de boot. Net als de laatste keer dat ik hier stond probeert de zon een weg door het wolkenpak te zoeken. Tot mijn opluchting lukt het haar dit keer beter dan eerder deze week. Het is zaterdagmorgen, de kinderen logeren bij hun vader, mijn knappert is het weekend aan het werk en ik knijp er tussenuit  ;o)

Met voorlopig wel even genoeg (noodzakelijke) bezoeken aan Rotterdam, neem ik dit keer de boot in tegenovergestelde richting. Heerlijk vind ik het, dit reizen met de boot. De rust van het water, het licht schommelen op de golven, het geroezemoes van medepassagiers. Gewoon even verstand op nul en je mee laten nemen naar het eindpunt van bestemming. Met verder niks geen verplichting, alleen maar een hele lege dag.


Op de kade van Dordrecht loop ik de oude Voorstraat in. Zowel links als rechts van de smalle weg staan oude historische panden. Dan eens een woonhuis, dan een vaag gevuld iets, een eettentje of een heerlijk knus winkeltje volgepropt met allerlei antiek. Met de zon nog steeds druk aan het vechten tegen de wolken voel ik met elke stap mijn hoofd leger en leger gaan. Fijn!

Met vandaag in ieder geval één klein doel voor ogen ga ik op weg naar de Vriesestraat. Bij een eerder bezoek aan deze stad liep ik langs een kledingwinkel waar direct mijn oog op viel. Met toen geen tijd er eens op het gemak naar binnen te stappen, kwam dit op mijn 'hier-wil-ik-nog-eens-heen'-lijst te staan. Een leeg weekend en een klein opgespaard zakcentje waren naar mijn idee goed genoeg om er nu eens binnen te stappen. Euhh.. laten we zeggen dat ik me even heerlijk heb laten verwennen  *Ü*

Met aan de leuke vlotte verkoopster de vraag hoe ze mij aan zou kleden als ik haar daar haar gang in liet gaan, kwam ze met allerlei leuks uit de rekken waar ik zelf nooit bij stil zou hebben gestaan. Ik paste jurkje na jurkje, rokje na rokje en oohh... vesten - kort en lang -, shirtjes.. Weet je dat ik me niet meer kan heugen dat ik zo lang in een winkel en aan het passen ben geweest? Wat een verwennerij..

Een echte website heeft deze leuke winkel jammer genoeg niet, maar als ik je zeg dat ze merken verkopen als Tante BetsyKing Louie... En ja.. ik nam er (uiteraard) een leuk zomers jurkje en rokje van mee..  *Ü*

Met een relaxte gang loop ik weer terug richting de boot. Onderweg trakteer ik mezelf op een kop thee en zie tot mijn verbazing dat het al ver na lunchtijd is. Time flies when you're having fun! Bij Simon koop ik nog welgeteld één luxe bonbon; een klein verwennerijtje voor morgen bij de thee  *Ü* Terug door de Voorstraat klinkt er vanuit een pand heerlijke muziek. Later blijken dat Jim en Rudy te zijn; twee mannen met een heerlijke stem en een gitaar. Jim met een normale akoestische, Rudy met een akoestische bas. Ik kan je zeggen.. genieten! Zeker als je onderwijl kunt genieten van allerlei tweedehands snuisterijtjes. Jouwinkel heet het. Een redelijk groot pand met naar mijn idee een uniek concept. Lees er zelf de website maar eens op na (dit bericht wordt toch al zo lang..)  ;o)


Ooohh.. wat voel ik me heerlijk opgeladen! Toch maar terug naar de boot nu, het loopt al tegen vieren! Maar owee.. een snuffelpandje hier, antiekwinkeltje daar, nog 'even' Pandorus aan de Boomstraat binnen en ja.. wat denk je? Dat 'even' wordt natuurlijk veel te lang, dus met nog lang niet alles te hebben gezien besluit ik deze 'warwinkel voor snuffelaars' zoals ze zichzelf noemen maar op mijn 'hier-wil-ik-nog-eens-heen'-lijst op te slaan.

En dan is het voor je het weet weer maandagmorgen. De kinderen naar school en ik ga op weg naar een advocaat  :o(  Na een bezoek aan de Sociaal Raadslieden afgelopen week, blijkt dit nog de enige manier te zijn bezwaar te maken tegen de beslissing van het UWV..

donderdag 7 april 2016

{ POTGROENTEN }

Het lukte me vorig jaar maar niet de moed bij elkaar te zamelen geregeld het balkon op te gaan. Een enkel welbekend moestuintje wat binnenshuis het koppie boven de grond had weten te krijgen, liet daardoor buiten al vrij snel datzelfde koppie weer hangen; het miste de zorg en aandacht die het zo hard nodig had.


Nadat er drie jaar terug na vier jaar moestuinieren geen gebruik meer van de moestuin kon worden gemaakt, begon mijn experiment met tuinieren op beton. In eerste instantie niet zo lastig zou je zeggen, maar er is zeker een verschil. Zo droogt de grond in kleine potten of bakken veel sneller uit en krijgt een bol of knol niet altijd de ruimte die het nodig heeft. Om dit jaar alle gezaaide groenten succesvol te laten groeien hou ik me - als vanouds - weer aan de volgende regels:

  • Bedenk hoe de groente groeit. Wortelen of bijvoorbeeld bieten groeien onder de grond en hebben dus een diepe pot of bak nodig. Tuinkers en kruiden doen het ook prima in een wat kleinere pot. Bonen en erwten hebben een niet al te grote pot of bak nodig, maar weer wel een muur of houten raamwerk om tegenaan te groeien.
  • Gebruik goede potgrond. Gewone tuinaarde laat niet altijd goed water door en zal de wortels doen verstikken. Gebruik speciale zaai- en stekgrond of potgrond vermengt met zand. 
  • Geef consequent water. Planten in de volle grond gaan uit zichzelf op zoek naar (grond)water, in een pot kunnen ze dit niet doen. De planten zijn dus volledig afhankelijk van hoe vaak en hoe veel jij het geeft.
  • Zorg voor goede afwatering. Elke pot (of het nu om een vaste- of eetbare plant gaat) heeft aan de onderkant één of meerdere gaten nodig om overtollig vocht weg te laten lopen.
  • Denk aan de zon. Hoewel de meeste moestuinen 's zomers de hele dag in de volle zon liggen, is het voor de grond in een pot niet uit te houden; het droogt heel snel uit. Zorg dus voor een goede afwisseling tussen zon en schaduw en hou altijd de vochtigheid van de grond in de gaten. Geef eventueel overdag wat extra water, maar nooit op de plant zelf.
  • Zorg voor de kleintjes. Als de jonge planten wat gegroeid zijn, voeg dan wat mulch (bodembedekking) toe. Dit regelt de bodemtemperatuur, vertraagd de verdamping van vocht, weerkaatst de warmte van de zon naar het plantje en verdrijft insecten. 
  • Zaai niet te veel. Ook al zit er voor zowat een voetbalveld aan zaad in een zakje, kijk goed naar de ruimte die je hebt. Zonde om eerst met zorg de zaden te hebben doen groeien en ze dan niet kwijt te kunnen. Heb je toch een overdaad aan jonge plantjes? Zet ze in (bewaarde) potjes en deel ze uit  ;o)


Op de foto's zie je nu alleen maar de gekregen tuintjes van appie, maar verder op de vensterbank en in de keuken zijn ook 'gewone' zaden de grond ingegaan. Of we straks nog op ons balkonnetje kunnen zitten is de vraag, maar dat we er dit jaar weer volledig gaan is een vaststaand feit. Lukt het namelijk op 3 m² beton, dan over een paar jaar ook vast in de volle grond. Want dromen, weet je.. dromen doe ik nog steeds..  ;o)

שלום

dinsdag 5 april 2016

{ DAN NIET }

Of ik wel helemaal goed bij mijn hoofd was? Het is echt ten strengste verboden! Had ik dat niet even kunnen vragen? Hoe kon ik zo dom zijn! Euhh.. denk je dat ik het zou doen als ik het had gewéten?!?


Een simpele rekensom vanaf mijn kant en de goede bedoeling het niet zwart te willen doen stapte ik naar de Kamer. Zonder startkapitaal, zonder onkosten wilde ik hulpbehoevende personen een helpende hand bieden, hier een passend bedrag voor vragen en dit zien als inkomen. Naar verwachting zou ik qua inkomen € 200,= boven de bijstandsnorm uitkomen, kon per direct gaan verdienen, dus geen gat in mijn inkomsten en geen aanvraag voor een uitkering. Te simpel gedacht? Blijkbaar..

Nadat ik flink de wind van voren had gekregen, liet ik alles in gedachten nog eens de revue passeren en kwam op geen andere gedachte dan dat de bureaucratie in ons land maar verknipt in elkaar zit. Nou wíl ik (op therapeutische basis) gaan werken, mág het weer niet! Waar het op neer komt is dat ik het werk wat ik nu doe wel mág doen, maar dan op vrijwillige basis. Mét vergoeding, dat dan weer wel. Een vergoeding die precies zo hoog is als het bedrag wat ik aan mijn klanten vraag.. Maar dat mag dan weer niet. Snap je?

De handdoek ging vanmiddag in de ring; ik doe niets meer. Van de week maak ik met behulp van Sociale Raadslieden bezwaar tegen de uitspraak van het UWV, ik schrijf me (verplicht) in voor een bijstandsuitkering en ga me thuis maar weer vermaken met een breiwerk en andere DIY-s. Als ze het zo willen... Ik heb mijn best gedaan. En nu weet ik écht niet meer wat ik nog anders kan doen. Dus dames.. haal je schort, breipennen en tuinhandschoenen maar weer tevoorschijn.. we pakken hier gewoon gezellig de zelfvoorzienende draad weer op!  ;o)

maandag 4 april 2016

{ DE EERSTE KLANT }

Een laatste check. Mijn knip, wisselgeld, genoeg stevige tassen en mijn telefoon. Wat als? Ja maar? En dan? Kan ik? Hoe moet? Mijn buik werkt weer ellendig vervelend tegen. Hoe zal het gaan? Hier had ik zeg maar nog even niet op gerekend.. Stom hé? Maar het ging dan ineens ook zo snel..


De kinders bracht ik naar school en ik  bedacht me dat ik later nog even.. Maar nee.. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik een lege dag in de agenda. Geen ziekenhuis, geen therapeuten, geen instanties en alle papieren zo ver afgehandeld dat er even niets te regelen valt. Niet weg nu, eerst maar eens wat wassen wegdraaien. De laatste dagen gingen zo vreemd, raar en euforisch. Even met beide benen op de grond en het huishouden op nummer één. Op het gemak zoek ik de was uit, vul de machine en.. telefoon!

Een onbekend nummer licht op in mijn scherm. Oei! Netjes opnemen nu, wie weet.. En ja hoor; mijn eerste potentiële klant. Er schiet van alles door mijn hoofd. Paniek, adrenaline, ongeloof en energie vechten in een enkele seconde uit wie er de sterkste is; de adrenaline wint. Correct en netjes sta ik de krakerige damesstem te woord. We nemen mogelijkheden door, ik beantwoord al haar vragen en als we de verbinding verbreken spring ik letterlijk op van mijn stoel. Het is me gelukt! Ik heb zowaar een eerst klant. Wat voelt dat goed! Maar wat nu? Help! Paniek! What have I done? Er is nu geen weg meer terug hé?

Nogmaals de telefoon. Dit keer geen potentiële klant, maar een vriendelijke medewerker van de gemeente. Hij wil het hebben over de aanvraag voor een (tijdelijke) uitkering en we bespreken de situatie zoals die nu is. Omdat ik (nog) geen 20 uur werk heb en geen volledig inkomen bij elkaar hoef te halen, val ik niet onder de BBZ (bijzondere bijstand zelfstandigen), maar zal ik me moeten melden voor de 'gewone' bijstand. Alles in principe geen probleem. "Maar die sanering.." zei hij "Meestal zijn ze niet te spreken over een bedrijf beginnen binnen een aflossingsperiode..".

"Kom op.. Niet opgeven nu!" zeg ik met dichtgeknepen vuisten, bijna stampvoetend tegen mezelf. "Nee, nee, néé!" Tranen proberen te ontglippen, maar tegelijkertijd probeer ik uit alle macht mijn happy-halleluja-stemming van vanmorgen weer naar boven te halen. Niet doen nu. Niet verpesten nu!

Twee uurtjes later trek ik de deur bij mijn eerste klant zorgvuldig achter me dicht en word overvallen door een emotioneel gevoel. Tranen prikken voor de tweede keer vandaag achter mijn ogen. Hier doe ik het voor, hier word ik gelukkig van. Een tevreden klant met glimlach op het gezicht achter te laten. Dáár krikt mijn energie van op!

Nadat ik diezelfde dag nog een tweede klant mag aannemen ben ik uren daarna nog steeds van slag. Boosheid, wanhoop, frustratie en verdriet worden afgewisseld door blijdschap, ongeloof, vertrouwen en positieve energie. Het is zwaar en warrig bovendien. Ik ben blij om de eerste reacties, maar tegelijkertijd hangt er een donkere wolk boven me, klaar om opnieuw een berg ellende en strontvervelende ***-regeltjes op me los te laten. Wie gaat er winnen, de dappere doorzetter of de kneuterige bureaucratie? Wie blaast die enorme donkere donderwolk nu eindelijk eens boven mijn hoofd vandaan?!

"Heb vertrouwen", zeg ik tegen mezelf. "Heb nou eindelijk eens vertrouwen dat je harde werken wordt beloond".

Ik kan het niet. I lost my faith, I guess.

Maar toch hé? Weet je?

Ik geef niet op...

zondag 3 april 2016

{ WEEKMENU 14 }

Op verzoek elke week mijn weekmenu. Je vindt er 'gv' voor glutenvrij en 'v' voor vegetarisch.
Scroll over de maaltijden om te zien of er misschien een link naar het recept achter staat.
Voor extra inspiratie kun je ook rechtstreeks kijken bij Oma's recepten.

♥   Bon appétit   ♥

vrijdag 1 april 2016

{ EEN NIEUW BEGIN }

Een diepe zucht. Ergens heb ik het gevoel dat het me geen meter helpt, maar het schijnt goed voor je te zijn. Nog een diepe teug Rotterdamse kadelucht mijn longen in en gaan. Voorbij de Erasmus richting het centrum. Lopend langs de Leuvehaven voel ik me alles behalve ontspannen. Van binnen zit er een haast in mijn lijf wat ik maar niet kan afleggen. Waarom niet eigenlijk? Ik héb toch helemaal geen haast? Mijn eerste afspraak is pas rond tien en met de boot van negen uur stond ik half tien al op de Rotterdamse kade; een speling van dertig tot vijfenveertig minuten om van deze kade naar de Blaak te lopen dus. Rónd tien uur moet ik mijn week gedragen hartkastje inleveren, niet óm tien uur. Waarom dan toch die onrust en haast?


Ik hou mijn pas wat in, probeer een diep hap lucht tot in mijn buik te laten zakken, maar het lukt niet. Goed door ademen is nooit mijn sterkste punt geweest, maar de laatste week is het wel heel erg raak. Nog een keer. Adem in... adem uit... De bocht om. Na een paar honderd meter ben ik waar ik zijn moet, lever mijn kastje in en sta weer buiten. Zo.. dat was het makkelijke gedeelte van vandaag, óp naar de volgende. Maar nee, ik heb nog een uur. Laat ik dan eerst de stad in piepen, over de markt, opgaan in de grote menigte. Misschien geeft dat me nog wat nodige rust.

Met een kleine (verantwoorde) aankoop bij Gimsel in de Groene Passage loopt ik terug naar de Blaak. Was ik in het groene walhalla weer wat meer mezelf geworden, momenteel voel ik die strontvervelende draaiingen in mijn buik weer naar boven komen. Misselijkmakend, maar ik zet door. Vol twijfel, wirwar in mijn hoofd; doe ik hier goed aan? Kan ik dit wel? Lachen ze me niet uit? Maar nee.. ergens voel ik van binnen dat ik een kans maak. Ergens zegt mijn gevoel dat dit goed is, maar wat als...?

Aangekomen bij het gebouw gaan twee grote oude fraai bewerkte schuifdeuren automatisch voor me open. In de voorhal stap ik de korte trap op en duw mijzelf door een paar flink zware draaideuren heen. In een flits zie ik een bord 'toiletten' en focus me op de korte, maar hoognodige bewegwijzering; het wordt me denk ik even iets te veel. Weer wat opgeknapt stap ik terug de grote hal in en meld me nu netjes bij de receptie. "Neemt u nog maar even plaats"...

Een kleine twintig minuten later sta ik weer buiten op de Rotterdamse Blaak. Een enorm pak lasten lijkt als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen, echt letterlijk van mijn rug te zijn gegleden. Gek eigenlijk, want de situatie is verder niets veranderd. Ik heb nog steeds geen zicht op inkomen, heb bergen financiële papieren en telefoontjes te regelen, maar toch.. Ik voel me soort van verlost, ik voel me sterk, ik voel me.. Twijfel komt weer over me heen.. What have I done?!  What was I thinking?! Maar "Nee!", spreek ik mezelf toe, "Niet opgeven nu!"

Dwalend en malend in gedachten wandel ik de binnenstad van Rotterdam weer in. Stap voor stap voel ik me ontspannen. Aan het begin van de Nieuwe Binnenweg duik ik Rotown binnen en bestel een simpel wat te drinken. Met voor me een kop heet water laat ik alles nog eens rustig tot me doordringen. Ik heb het gedaan.. Ik heb het écht gedaan.. Het is gebeurt.. Het is waar.. Het is..

Ik ben ondernemer!