maandag 29 februari 2016

{ TO MISS OR NOT TO MISS }

Het was van de week dat ik een stukje van een tv-programma onder ogen kreeg over het willen aankopen van een huis. De zoveelste huizenkoopserie, maar deze was net even anders; 'Buying the Rockies', over personen die een huis zoeken in de Rocky Mountains, ver bij de bewoonde wereld vandaan. Een wat verontwaardigde opmerking die tijdens de paar minuten die ik keek gedaan werd, bleef me de dagen erna nog bij..


Of het door het vet kwam, ouderdom van de pan of ik weet niet wat.. er was bij ons een dag dat de geplande patatjes niet op tafel kwamen. Terwijl de (oude) frituurpan aan het opwarmen was kwam het vet steeds hoger en hoger in de pan en voor ik het wist kwam het hete frituurvet over de rand. Paniek! Pan uit, stroom uit en uit de buurt blijven allemaal. Geen patat en morgen de pan de deur uit. Die pan gaat niet meer aan! En dat was dag één zonder frituurpan. Hoe lang zal dat eigenlijk al geleden zijn.. een jaar of twee?

De opmerking die één van de huiszoekende dames maakte was: "Er zit niet eens een vaatwasser in!". "Mens!" dacht ik.. "Je wilt toch leven in de natuur?". "Het is wel ver lopen vanaf de auto naar de voordeur.", "Ik wil wel een grote lap àchter mijn tuin, maar niet er vóór!", "Het is wel een heel gedoe met zo'n houtkachel.". Nou zeg ik je! Maar ik hou mijn mond..  ;o)  De opmerking over de vaatwasser bleef me echter wel bij. Een vaatwasser.. ik denk dat ik die al een jaar of euhh.. negen al niet meer heb! En mis ik hem? Welnee. Elke avond sta ik gewoon meditatief mijn afwas weg te werken. Gedachten gaan door mijn hoofd en nieuwe blogberichten worden geboren..  ;o)  Het deed me denken aan wat ik door de jaren heen mijn huis heb uitgewerkt en eigenlijk nooit meer gemist heb. Som ik het even op?

  • Televisie
  • Vaatwasser
  • Frituurpan
  • Magnetron
  • Staafmixer
  • Keukenrol
  • Schoonmaakdoekjes
  • Wattenschijfjes
  • Zakdoekjes

Nog niet écht veel, maar een begin is er. Vooral het zelf maken van mijn wattenschijfjes en zakdoeken is een enorm succes gebleken. Het is dat mijn naaimachine écht een flinke beurt nodig heeft, anders had ik van beide al veel meer gemaakt!

De televisie, dat is nog een twijfelpuntje. We missen hem qua obstakel niet, maar zo af en toe eens een film of serie kijken.. Netflix kwam hier al eens ter sprake. Ervaring? Misschien komt er dus toch weer een (klein) beeldscherm in huis, maar dat is voorlopig nog een idee voor de toekomst.

De vaatwasser en frituurpan missen we voor geen meter. Nemen we toch eens een patatje, dan halen we aardappelen op de markt, snijden ze en bakken ze in de oven verder af. Zelfs een patatje op de hoek wordt nu wel eens gehaald. Gewoon.. omdat het niet anders kan..  ;o)

De magnetron heeft jarenlang alleen maar dienst gedaan als stofvanger en om heel eerlijk te zijn; de staafmixer is simpelweg overleden. We hebben heel lang zonder gedaan, maar gezien mijn wat lastig eetpatroon hebben we er vorige week toch maar weer één aangekocht (een Hemaatje voor € 7,= na gebruik van een gekregen kortingsbon).

Van de keukenrol weet ik niet eens meer waarom we die überhaupt ooit gebruikten en tsja.. schoonmaakdoekjes.. die maak ik natuurlijk nog steeds gewoon zelf!  ;o)

Al met al hebben we zo stiekem toch al wat gebruiksvoorwerpen of wegwerpartikelen het huis uit kunnen werken. Scheelt niet alleen in de aankoopkosten, ook het gebruik (stroom) is minder hoog. Heb jij al eens iets niet meer vervangen nadat het het kapot is gegaan? Wat werp jij nog (te veel) in de vuilbak en zou je (duurzaam) willen vervangen? Ben benieuwd! Wie daagt me uit?  ;o)

zaterdag 27 februari 2016

{ WEEKMENU 9 }

Op verzoek elke week mijn weekmenu. Je vindt er 'gv' voor glutenvrij en 'v' voor vegetarisch.
Scroll over de maaltijden om te zien of er misschien een link naar het recept achter staat.
Voor extra inspiratie kun je ook rechtstreeks kijken bij Oma's recepten.

♥   Bon appétit   ♥


vrijdag 26 februari 2016

{ WAT HET ME KOST }

Als ik diep in mijn hart kijk, ben ik altijd al liefhebber van de jaren '40 en '50 geweest. Of het nu komt omdat ik me er momenteel steeds meer mee inlaat of omdat er daar rondom een hype is ontstaan, dat is me niet helemaal duidelijk, maar het lijkt wel of ik niet (meer) de enige ben. En dat is fijn, want op steeds meer plekken zijn er 'vintage' kleding- en meubelstukken te vinden. Helaas hangt er over het algemeen wel een behoorlijke prijskaart aan..


Het was in mijn vroege moeder-dagen dat ik er samen met het ouderlijk gezin nog wel eens een dag op uit ging. Een zogeheten familie- of gezinsdag noemden we dat. Bezochten we een openluchtmuseum; steevast werd er gezegd dat het écht iets voor mij was. De kleding, de schoenen, inrichting van huizen. Sober, summier, maar afdoende. De interesse in de manier van leven in en vlak na de oorlog heeft me altijd al geïnteresseerd. Het is nét of ik niet op mijn plek ben in mijn huidige leven, maar een zeventig tot tachtig jaar terug al in leven ben geweest. Het voelt alles als bekend, vertrouwd.. Als thuis.. Het geeft me rust en brengt me op mijn gemak. Nou, geloof me.. ouder word ik wel met de dagen, maar zó oud ben ik toch ook nog weer niet..  ;o)

Terwijl ik me steeds weer en meer in de leefwijze van onze voorouders verdiep, voel ik me niet alleen steeds meer thuis, ik ontdek ook steeds meer. Logisch natuurlijk, maar het leuke is dat ik steeds meer ontdek hoe mijn innerlijke manier van denken, doen en laten, veel lijkt op hoe mijn oma vroeger geleefd moet hebben. Sober, maar met alle (financiële) touwtjes in handen. Zou ik mijn (strijd)kracht misschien van haar gekregen hebben?

Maar goed.. die kant wilde ik verder niet heen. Wat ik als antwoord op een eerder gestelde vraag wilde geven: hoe doe ik dat toch, met al die breiprojecten en bolletjes wol. Nou.. ik kan je er hier een mooi voorbeeld geven:

Om meer naar mijn eigen innerlijk 'ik' te luisteren, me meer op mijn gemak te voelen en me wat meer te steken in de kleding van vroeger dagen, heb ik - gezien mijn wat krappe budget - besloten mijn kleding dan maar zelf te gaan maken. Met in de vele oude boeken genoeg brei-, haak- en naaipatronen, moet dat niet al te moeilijk zijn. Toch? Fout.. Want hoe leuk de patronen ook zijn, ze zijn best lastig te lezen. Waarom? Omdat men in die tijd schijnbaar allemaal wel wist hoe je moest breien. Vandaar dat sommige handelingen niet of nauwelijks worden uitgelegd of beschreven. Maar ook de aangegeven maten zijn heel anders dan de confectiematen van nu.. Balen! Maar met een beetje geduld.. euhh.. heel veel geduld  ;o)  moet het vast te doen zijn..

Nee.. ik ben geen snelle breister. En nee, al helemaal geen doorgewinterde, maar met nog genoeg dagen tot aan korte mouwen-weer en avonden zonder afleiding van een televisie moet het vast haalbaar zijn. Zelfs voor mij!

En de kosten van dit schattige shirtje? Ik denk nog geen € 5,00 in totaal. Kijk.. dan wordt het leuk hé?  ;o)

woensdag 24 februari 2016

{ OMA'S RECEPT - TOFFEE'S }

100 gram boter
500 gram basterdsuiker
1 busje gecondenseerde melk
1 pakje vanillesuiker


Natuurlijk kunnen we ook een gedeelte van dit recept klaarmaken.

We doen alles samen in een pannetje en laten de massa ongeveer 10 minuten koken. We gieten het mengsel dan uit op een beboterde plaat of aanrecht en snijden er met een natgemaakt mes vierkantjes van.

Note: de toffee's zijn mierzoet en hebben wat weg van borstplaat met karamelsmaak. Laat het mengsel eerst wat afkoelen voordat je het in (kleine) blokjes snijd.

Kosten: € 2,45

dinsdag 23 februari 2016

{ EEN KLEINE OPZET }

Wat een lieve en fijne reacties op mijn voorlaatste blog! (de laatste ook trouwens.. *Ü*) Naar aanleiding van die reacties ben ik hard aan het denken gegaan; hoe ik misschien een ritme in mijn berichten kan krijgen. Zowel de financiële besparingen als handige tips, tricks, menu's, recepten, uitjes en mijn handwerk.. Het zou zo een fulltime job voor me kunnen zijn..  ;o)


Gekheid.. ik vind het enig om te doen en om eerlijk te zijn begin ik er ook weer een beetje energie voor te krijgen. Wat ik in ieder geval hoop vast te kunnen zetten zijn de recepten op woensdag. Zo midden in de week een lekker, makkelijk en vooral goedkoop recept. Oma's recept! En dat kan een ouderwets Hollandse prak zijn, maar ook een koekje van eigen deeg.

Ook het weekmenu vind ik een prima bericht om wekelijks terug te laten komen. Wat dacht je van de zaterdagmorgen? Lijkt me wel wat, gewoon even als snel tussendoortje. Daarnaast blijven er dan nog genoeg dagen over om mijn hart te luchten, handige tips of laatste handwerkkronkels met jullie te delen. Idee?

Ga ik me nu snel weer mengen in de drukte van de dag, want oei, oei, oei.. vakantie! Pfff...  ;o)

P.S. Je bent en blijft trouwens ook gewoon welkom allerlei vragen via email met me te delen. Ik help je - daar waar ik kan - graag (verder) op weg. En voor de 'wolaanbieders' onder jullie; jullie reageren onder 'no-reply'-bloggers waardoor ik geen mailadres van jullie heb. Mijn directe adres (voor iedereen) is craftsnskills (at) gmail (dot) com.

maandag 22 februari 2016

{ AUTSJ! DAT DEED ZEER.. }

Gewoon een doorsnee kinderverjaardag. Gezichten die ik nog niet eerder gezien had, maar allemaal wat babbelend rond de met warme dranken en taartjes gevulde tafel. Kinderen spelen in een mum van tijd gezellig met elkaar samen en onderlinge gesprekjes komen langzaampjes op gang. Van de vraag of er wel eens burenoverlast was, naar dagelijks een hond in de tuin en een televisieprogramma wat eerdaags was gezien. En die laatste, die deed het hem. Die laatste opmerking zorgde er voor dat ik niet veel later geen woord meer uit te brengen wist..


Zo op het eerste gezicht was er denk ik onder de aanwezigen geen onderscheid te maken of er wel of geen grote financiële bestedingsruimte was. Nou ja.. misschien als je heel goed keek toch wel, maar dan zou je dat gezien kunnen hebben in de uit de mode geraakte laarzen die ik onder mijn bleke twee jaar oude spijkerbroek droeg. Of misschien de missende armbandjes, horloges, ringen en andere accessoires zoals je momenteel overal 'voorgeschreven' ziet. Maar afijn, ik voelde me verder prima op mijn gemak.

'Vier handen op één buik' als ik het goed heb; een programma op tv. Nu heb ik al bijna een jaar geen televisie meer in huis, dus waar het programma precies over gaat is mij een raadsel. Dat het (of alleen een uitzending) iets te maken had met huisdieren, zielig en schuldsanering... De buurvrouw liet er even ongezouten haar keiharde mening over weten. Autsj! En die deed zeer. Zo zeer dat ik van narigheid geen woord meer uit wist te brengen en gewoon alleen maar even bleef luisteren hoe de rest van de genodigden zich hierin mengden.. euhh.. niet heel anders..

Ook ik heb de keuze gemaakt een jonge kat in huis te nemen. Bewust. Want na alles wat me af was genomen, na alles wat op mijn pad terecht gekomen was, had ik behoefte aan (weer) wat extra warmte en gezelligheid in huis. Een bewuste keuze, maar volgens het door de buurvrouw geschetste plaatje paste ik precies in haar verschrikkelijke profiel: een uitkeringstrekker in de schuldsanering die ook nog eens een hond of kat in huis neemt. Van de zotte!

Wat had ik haar graag willen zeggen dat mijn uitkering komt doordat mijn laatste werkgever geen werk meer voor mij had. Dat ik écht wel zou willen werken, maar dat dat gewoon nog niet haalbaar is. En die schuld, dat die niet mijn vrijwillige keuze of domme eigen schuld is geweest, maar door toedoen van een ander in de schoenen geschoven is. Wat zeg je daar dan van? Mag ik daarom mijn overhoop gegooide leventje niet opnieuw op de rails proberen te krijgen? Mag ik mijn kinderen niet psychisch ondersteunen met een zachtaardig knuffel kameraadje die zonder oordeel of mening gevallen tranen tot haar neemt? Ons gezin verrijken met een huisdier? Ik mag toch zeker zelf bepalen of ik van mijn karige inkomen een biefstuk of pak kattenbrokken koop? Is dat niet een ieders eigen keus?

Pas alsjeblieft op met het geven van een ongezouten mening als je de feiten achter een situatie niet kent. Oh, het is zo makkelijk stempels uit te delen, maar weet dat dat mensen diep kan raken, het deed mij in ieder geval enorm veel zeer. Oh! Dat was helemaal niet je bedoeling wil je zeggen? Ik weet het, dat zeggen er meer. Ik hoop voor jou van harte dat jouw man aan je zijde zal blijven. Want geloof me, voor je het weet zit je in een zelfde situatie. Spreken we elkaar dan weer?

vrijdag 19 februari 2016

{ WAAR IK HET VAN DOE }

Vaak wordt er de vraag gesteld (of ongevraagd met ogen wel duidelijk gemaakt) hoe het toch kan dat ik 'steeds' weer een nieuw breiproject op de pennen zet. Bolletjes wol liggen niet in de goot voor het grijpen en bij de gratis voedselafhaal zitten ze ook niet standaard in het pakket. Wat is mijn trick?


Mijn gezin leeft op een strak financieel schema. Met maandelijks een gedwongen aflossing aan schulden blijft er niet veel ruimte over eens lekker uit de band te springen. Maaltijden zijn 'plain en simple', uitjes worden geminimaliseerd en gekke uitspattingen qua toetjes, snoepjes of anders lekkers blijft achterwege. Waarom? Omdat het budget het niet toelaat. Simpel.

Maandelijks komt er een vast bedrag binnen. Dit bedrag wordt netjes verdeeld in wekelijks boodschappengeld, geld voor kleding, verjaardagscadeaus, wat benzine, de kapper én... zakgeld! En vooral dit laatste doet het hem. Zakgeld. Och je moest eens weten hoe vaak er hier woorden over gewisseld werden ten tijden van mijn huwelijk. Dat was ongekend. Zákgeld. Als volwassene?! Ja, ook gewoon als volwassene. Want weet je? Het wérkt!

Elke maand geef ik mijzelf een bedrag van 'slechts' € 10,= cadeau. Dat is omgerekend nog geen € 2,50 in de week. Kan ik daar écht wat mee? Mijn antwoord daarop is een volmondig 'ja'. Door dit kleine bedrag per maand op te sparen, lukt het me mijzelf of de kinderen af en toe extra te verwennen. Dat kan een setje bollen zijn om een breiproject op te zetten, maar het kan ook het zomerse ijsje of een winters patatje zijn. Een tochtje met de boot of bezoek aan een museum, een af te bakken weekendbroodje, Paasontbijt.. Allemaal van dat tientje per maand?! Allemaal van dat ene tientje per maand..

Ga maar na. Zou je vanaf vandaag elke 19e van de maand € 10,= opzij leggen, heb je midden in de zomervakantie toch een leuke € 50,= buiten je vaste budget om te besteden. Ik zeg maar, dat heerlijk verkoelende ijsje, een bezoek aan het zwembad of (bus)rit naar het strand.

Mijn gedachten gaan er sterk naar uit jullie meer tips en tricks te showen van hoe om te gaan met een minimaal budget, maar ik weet ook hoe vol het wereldwijde web hier al mee staat. Toch merk ik dat dergelijke berichten meer gelezen worden dan de handwerkberichten. Graag hoor ik van jullie waar behoefte aan is. Zitten er nog mensen te wachten op bezuinigingstips? Meer openheid? Achtergrondpraatjes? Ik schrijf en vertel graag, maar vind het dan ook fijn als ik er mensen mee op weg kan helpen. Geven jullie een seintje?

Wens ik jullie graag een heel fijn weekend en gezellige vakantie toe!

woensdag 17 februari 2016

{ OMA'S RECEPT - GESTOOFDE PEREN }

1 kilo peren
40 à 50 gram suiker
1 deciliter bessensap of rode wijn
aardappelmeel
(kaneel, laurier, kruidnagel, jeneverbes....)


De peren schillen, in vieren snijden, de klokhuizen er uit nemen. De peren wassen en opzetten met zoveel water, dat zij voor 3/4 onderstaan, de suiker, eventuele kruiden, het bessensap of de wijn en de peren gaar laten koken.

De toevoeging van bessensap of wijn is nodig voor de kleur van sommige soorten peren,  die gedurende het koken bleek blijven. De roodkokende soorten hebben gewoonlijk 2 à 3 uur nodig om gaar te worden.

Zijn de peren gaar, dan het vocht binden met het in koud water aangemengde aardappelmeel.

maandag 15 februari 2016

{ EVEN GENOEG }

Heilig was ik er van overtuigd dat we een strenge winter zouden krijgen. Weken en maanden breidde ik voor elk gezinslid winterse warmhoudertjes. Sjaals, mutsen, handschoenen, polswarmers, zelfs weer wat sokken stonden op het program. Maar het is over, het is genoeg, ik stop er mee. Winterbreisels tabee, zomerbreisels hoezee!


Met de laatste steken aan een een heerlijke warme sjaal sluit ik mijn winterse breiseizoen tevreden af. Had het hier ook een beetje winter willen worden, had ik genoeg breisels in huis om iedereen goed warm te houden. Maar helaas.. het oosten van ons land heeft dacht ik wel een paar sneeuwvlokken gehad, maar bij ons is het niet verder gekomen dan slechts één hele slipperige glijdag. Met zeker wel twee hele dagen een dun laagje ijs op het water hebben we denk ik onze winter wel gehad. Je zou het beter een hele lange fikse herfst kunnen noemen, vind je niet? Misschien moet ik me eens in 'tegen-de-regen-breisels' gaan verdiepen..  ;o)

Op de pennen staat er nu nog een eerste 'armwarmer'. Het lijkt een beetje op een polswarmer, maar is toch meer een half afgemaakte mouw. Het idee erachter is voor straks, de net warmere dagen waarin je al wel een wat dunner shirt aan zou kunnen, maar een wat warmere pols toch ook nog lekker is. Tenminste... dat stel ik me dan maar voor. Het idee zag ik op Flickr voorbij komen, maar eenmaal aan het breien vraag ik me geregeld het nut van de warmers af.. Wel ach.. de eerste is al aardig op weg, wie weet komt de tweede ook nog af, misschien verdwijnt het is de 'ooit-nog-eens-af-te-maken' hoek..  ;o)

Wat ik nog wel steeds door blijf breien zijn de verschillende omslagdoeken. Van een grijze sokkenwol tot een luchtig jeanskleurig katoen en van een simpel 'straight-on' model tot aan een exemplaar vol 'gaten'. Ze zijn zo heerlijk in gebruik! Daarnaast heb ik me voorgenomen me aan een ouderwets 'voorjaarstruitje' te wagen. Het gaat onderdeel uitmaken van een plan wat ik voor mezelf heb bedacht, maar daarover later meer! Met de wol al in de aanslag, het patroon en pennen in de buurt is er nog maar weinig wat me er van weg kan houden. Eigenlijk is het alleen nog maar de tijd. Zodra die mij even een heel klein momentje gunt..

woensdag 10 februari 2016

{ OMA'S RECEPT - STAMPPOT RAUWE ANDIJVIE }

2 kilo aardappelen
600 à 800 gram andijvie
75 gram vet (en) of boter
2 deciliter melk
400 gram vlees of spek
zout
peper
nootmuskaat


De aardappelen gaar koken met weinig water en zout, afgieten en er puree van maken met de melk. De fijngesneden andijvie er door mengen en even met de puree verwarmen. Het vet of het gebakken spek (in kleine dobbelsteentjes gesneden) er door mengen. Het vlees kan zowel meegekookt of er apart bij klaargemaakt worden. De stamppot op smaak afmaken met peper en nootmuskaat.

maandag 8 februari 2016

{ BLIJ VERRAST }


Om maar direct de koe bij de horens te vatten heb ik afgelopen vrijdag mijn laatste weekboodschappen voor een groot gedeelte op de markt gehaald. Met al jullie goede adviezen en positieve woorden kon ik ook haast niet anders hé?  ;o)  En lieve.. was ik me daar blij verrast!

Donderdagavond keek ik samen met de kinderen welke groenten en fruit er momenteel in het seizoen zijn en de minst zware milieubelasting geven. Een makkelijke site hiervoor is de Groente- en fruitkalender van Milieu Centraal. Binnen no-time hadden we een weekmenu samengesteld, ik was klaar voor de uitdaging!

Het begon al thuis. Alle (linnen) tassen verzamelen, in de fietstassen en op weg naar de markt. De kinderen op school afzetten en direct door. Daar gaat 'ie! Sta ik standaard bij de alom bekende, druk bezochte groentekraam, nu koos ik er voor de nieuwe aanbieder een bezoek te brengen. Sta je bij eerstgenoemde netjes voor de kraam en geef je je bestelling door, bij de nieuwe kraam mocht ik zelf langs het groentewaar lopen en stonden er boodschappenmandjes en weegschalen voor me klaar. Kijk! Dat vind ik nu een prettig voordeel. Zelf je groenten en fruit uitzoeken en niet thuis erachter komen dat er een aantal dit-redt-het-echt-geen-dag-meer stukken fruit zijn meegegeven..

Aan de hand van mijn boodschappenbrief wist ik alle benodigde ingrediënten voor de komende week bij elkaar te zoeken en toog naar da kassa. Nét geen € 13,00. En dat met best een paar aparte items op mijn lijst! Nog even langs de aardappelenboer waar ze nog heerlijke losse kleiaardappels verkopen (en die ook gewoon los de tas ingaan) en op weg naar huis. Al fietsend bedenk ik me onderweg dat mijn laatst 'duur' aangekochte fietstassen de aankoop van het jaar zijn geweest. Ik zou ze niet meer willen missen!

En dan thuis.. boodschappen uit de tas en in de koelkast. Op één papieren (voor de druiven) en één plastic verpakking na heb ik mooi milieuvriendelijk gescoord! (Het plastic zat om de broccoli; in alle euforie op de markt even over het hoofd gezien..)

We gaan er volgende week weer voor, vind je ook niet? Zolang ik er de mogelijkheid voor heb, zal ik er zeker mijn best voor doen. Met vandaag nog de nodige extra's bij de super vandaan, hebben we weer een paar heerlijke voedzame maaltijden op het menu.

Fijne week!

zondag 7 februari 2016

{ EN DAN INEENS...}

Ben je alle foto's kwijt...

Wordt aan gewerkt!  (hoop ik.....)

     *  *  *

Nope.. écht een Blogger-probleem (lees: mama heeft wat moeite met de laatste technologie..)  Grrr...

Anyway.. gelukkig staan ze nog wel allemaal op mijn pc, maar zal het wel even duren voordat ik elke foto weer op zijn plekje terug heb. Werk in uitvoering zeggen we dan maar?  :o(

donderdag 4 februari 2016

{ TEGENVALLER }


In mijn manier van leven, probeer ik zo milieuvriendelijk als mogelijk aankopen te doen en niet te veel afval te produceren. Hoe mijn online-voorbeelden het steeds weer voor elkaar krijgen weet ik niet, maar ik faal hier tot mijn verdriet nog steeds verschrikkelijk flink in. Neem bijvoorbeeld mijn goede bedoeling van gisteren.

Maandag haalde ik met de supermarkt-boodschappen ook wat groenten en fruit. De bananen hadden als verpakking gelukkig alleen hun eigen jasje, maar de wortelen kwamen met plastic en de uien en citroenen zaten in een netje verpakt. Bij thuiskomst gaat de verpakking er direct af en verdwijnt onder opkomende frustratie mijn afvalsorteerzone in. Dit moet toch zeker wel anders kunnen?

Gister mijn boodschappentas mee en vol goede moed naar de plaatselijke groenteboer. Bananen gelukkig weer in hun eigen jasje, net als de mandarijntjes trouwens, dat scheelt. Bij de kassa krijg ik van de cassière een verbaasde blik als ik haar zeg geen (papieren) zak om mijn druiven te willen hebben. Ze kunnen immers zo mijn (stevige zelf-opstaande) boodschappentas in?
Nu ik toch in de verser-dan-vers winkelzone ben, piep ik ook maar even bij de slager aan.

Eenmaal thuis heb ik 'mixed emotions' wat dit milieuvriendelijke avontuur betreft. Wilde ik proberen met minder afval thuis te komen, lijkt alleen mijn portemonnee een stuk minder gevuld.. Dat kippetje was me niet goedkoop! (of in ieder geval.. in de supermarkt zou ik maar de helft van dit bedrag hebben uitgegeven.. ik kijk er volgende keer de kilo-prijs eens op na..). Daarnaast had ik bij het vlees zowel een papieren als plastic verpakking gekregen en zaten (bemerkte ik nu pas) ook de druiven in een zwarte plastic schaal. Wat heb ik nu eigenlijk gewonnen?

Vrijdag misschien een poging op de markt. Daar lukt het me zeker om zonder verpakking thuis te komen, maar de groenten die ik daar haal zijn soms lastig een week te bewaren.. Een en/en situatie dan maar? Fruit en een aantal groenten één keer per week op de markt, eind-van-de-week-maaltijden tussendoor bij de groenteboer?

Oh wacht! Ik bedenk me net dat we sinds kort een Turkse (groente)winkel in het dorp hebben... Wordt vervolgd!  ;o)

maandag 1 februari 2016

{ D-DAY }


Vandaag is het dan eindelijk zover. Het is dat ik er vorige week toch eerst zelf nog maar even naar geïnformeerd heb, anders weet ik niet eens of ik vandaag al wist wat ik nu weet. Vandaag is dag één van mijn grote financiële operatie. Vandaag is D-Day!

Het heeft allemaal best wat tijd en vooral energie in beslag genomen. Van de eerste aanvraag tot toelating tot nu vandaag, de eerste dag waarop ik een door anderen vastgesteld bedrag moet reserveren om andermans gemaakte schulden af te lossen. Krom, maar zo hebben mijn sterren even gestaan. Vandaag is dag één van een drie jaar durend traject, waarin ik alles op alles zal moeten zetten om financieel gezond te blijven. En dat gaat lukken!

Normaal gesproken is het zo dat de instantie die de sanering allemaal voor je regelt, jou verplicht alle inkomsten naar een bepaalde rekening te storten. Hiervan storten zij een bedrag naar jouw rekening, het zogeheten 'leefgeld'. Het overige geld wordt ter reservering opgespaard, om zo de schuldeiser(s) te betalen.

Toeval mocht zo zijn dat ik hoorde van een andere manier van aflossen. Dat niet je hele financiële hebben en houden in handen van anderen komt, maar dat je hier ook best zelf de hand in mag houden. Mits je natuurlijk aan kunt tonen dat je daar capabel genoeg voor bent en ze alle vertrouwen in je hebben. Ik schreef de betreffende instantie aan en kreeg hun vertrouwen; ik hoefde mijn inkomsten niet naar hen te laten storten, wel voor de komende drie jaar maandelijks een vastgesteld bedrag naar hen over maken. Tenminste... dat dácht ik..

Of het een vaststaande regel is, of het een vorm van wezenloos vertrouwen is.. ik weet het niet. Maar nadat ik ze een week terug vroeg hoe de zaken er voor stonden kreeg ik niet alleen het te reserveren bedrag te horen, ook het feit dat ik dit geheel zelf op mag sparen. En dan niet maandelijks, maar voor een heel jaar! En dan hebben we het momenteel écht niet over een paar tientjes..

Er is een last van mijn schouders. Het te betalen bedrag is (gezien mijn financiële situatie) aanzienlijk, maar het 'vrij te laten bedrag' is nog van dusdanige hoogte dat ik er mee uit de voeten kan. Beknibbelen, besparen, nadenken, zelf maken, nog bewuster worden van je uitgaven. Met mijn voedselproblemen niet altijd even makkelijk te realiseren (hier wordt trouwens nog (financieel) aan gewerkt), maar ik denk dat het zeker niet onhaalbaar is.

Hoewel ik best nog mijn bedenkingen bij dit hele schuldverhaal heb, stap ik toch - zoals altijd - ook vandaag weer positief dit nieuwe avontuur in. Wandel je met me mee?

(P.S. Achter dit blog om krijg ik ook geregeld directe mails binnen. Mocht je een vraag of opmerking hebben: weet je welkom! Wie weet kan ik jouw vraag openbaar beantwoorden en help je er onbewust ook andere lezers mee. Je vindt mijn mailadres onder in de linker balk)