maandag 25 januari 2016

{ ONBETAALBAAR? }


En dan krijg je hem. Die ene vraag waar je stiekem al een klein beetje 'bang' voor was. Niet omdat je het niet wilt, maar meer omdat je er domweg het antwoord niet op weet. Want zeg nou eerlijk.. "Wat kost zo'n doek?"

Met de wens een eigen bedrijf te starten ben ik comfortabel druk met steeds iets nieuws proberen. Maakte ik in het begin alleen een simpele recht-toe-recht-aan sjaal, momenteel komen er al aardige (enigszins) zelfbedachte patroontjes in voor. Simpele, dat wel, maar afgekeken van een plaatje en er dan zelf nog een beetje een eigen draai aan gegeven. Hoe leuk is dat?! En ook een muts krijg steeds meer echte vorm. Met een pompon erop bijvoorbeeld of een mooiere afwerking bovenop. De kwaliteit van de wolletjes worden ook steeds beter. Nu ik met elk project een beetje meer vertrouwen in mijn kunnen begin te krijgen, durf ik ook een meer kwaliteitsproduct aan te kopen. Je ziet het werk vooruit gaan!

Mijn laatste project is de Simple Lines Shawl van Maanel. Het kwam vorige week al van de pennen, wat menig Instagram-volger al heeft gezien. Het was zo'n leuk werk op te doen! En eigenlijk viel het me alles mee. Het was wel even een gedoe, dat patroon tellen of (met bijna 400 steken op je pen) aan het begin van je pen een fout maken en er aan het eind... Yep! Ik ben inmiddels ook een hele ster in achteruitbreien geworden..  ;o)  Maar goed.. nu kwam dus vorige week die ene vraag waar ik al een hele tijd 'bang' voor was. "Wat vraag je voor zo'n doek?"

Jeetje.. dat weet ik helemaal niet! En zou ik dat nu al willen? Ik vind het heerlijk om voor mijzelf en mijn gezin wat projecten te doen, maar vind ik mijn werk al goed genoeg om aan anderen aan te bieden? Wat nu als dat aan zou slaan.. zou ik er überhaupt al wat mee kunnen? Heb ik daar genoeg energie voor? Of zou ik een valse start maken en mezelf over een jaar afvragen waarom ik nog niet even gewacht heb?

Mijn gedachten gaan er op het gemak over verder als ik mijn volgende project op de pennen zet. Een muts in dezelfde wol als mijn laatste omslagdoek. Met als het een beetje mee zit straks ook nog wat polswarmers of wanten erbij. Zie je het al voor je? Gewoon nog even veilig breien voor mezelf..

Maar stel dat ik antwoord op de ozo brandende vraag zou willen geven.. Wat zouden jullie een mooie, schappelijke prijs vinden? Je weet wel, voor een handgemaakte omslagdoek. Kunnen of willen jullie me daarbij helpen? Willen jullie me een richtprijs geven? Wat zouden jullie er voor over hebben? Pak ik de pennen er nog even bij..  ;o)

maandag 18 januari 2016

{ VEEL MIS }


Het is een drukke week geweest. Veel afspraken, veel emoties, veel nieuwe inzichten! Druk, rommelig, maar het is het allemaal waard geweest. Vandaar dat ik vanmorgen wat later op gang was dan normaal. Doe ik liever mijn was in het weekend, nu had ik het vanmorgen nog even te doen. Maar het hangt! Heerlijk buiten in de vrieskou gezonde lucht op te vangen. Net als ons vanmorgen! Eindelijk.. ;o)

Sinds jaar en dag heb ik gezondheidsproblemen. Van een kapot acne gezicht, tot aan een dikke pijnlijke buik. Van onverklaarbare ontstekingen tot spontane blauwe plekken, van futloos en moe tot aan veel te vaak met buikloop op het toilet. Bezoeken aan artsen, therapeuten, ziekenhuizen. Onderzoeken, medicijnen, antibiotica.. ik heb ze zo'n beetje allemaal wel gehad. Met steeds hetzelfde antwoord: "Prima in orde, niets aan de hand. Hartstikke gezond." En naar huis kon ik weer gaan. Met niets geen verandering, al meer dan twintig jaar lang..

Omdat de reguliere geneeskunde me geen antwoorden bracht, ging ik langzaamaan op zoek naar alternatieven. Lastig met een minimale knip-inhoud, want gek genoeg wordt er binnen deze tak van geneeskunde (nog) maar weinig vergoed. Ik koos voor een Prognos behandeling, maar boekte hier nog niet alle antwoorden op mijn vragen. Een tweede poging mijn vraagtekens te verminderen, onderging ik een Asyra-test. Hiermee kreeg ik zeker antwoorden, maar raakte zó in de war van alles wat ik niet meer mocht, dat ik er alleen maar meer de weg door kwijt begon te raken. In paniek een hulpvraag bij de huisarts neerleggend, belandde ik bij een diëtist. Zij zette me op een Fodmap-dieet om te achterhalen op welke voedingsmiddelen ik reageerde. Waar ik vooraf al bang voor was gebeurde; ik werd met de week zieker en zwakker. Hoe graag ik ook antwoorden wilde, dit werkte averechts!

Via mijn vriendin kreeg ik de tip eens een bloedtest te laten doen. Niet bij de huisarts (die gaven immers steeds 'gezond' aan), maar bij een voedingsdeskundige in Breda. Niet om de hoek, niet volledig vergoed, maar met inmiddels een wanhopige zoektocht naar een meer gebalanceerd leven.. Het waren me de kosten waard!

Ik ging en onderging, wachtte een week gespannen de uitslag af en barstte los in een paar dagen emotionele ontlading. Antwoorden op mijn vragen lagen voor me. Zwart op wit de klachten waar ik al jaren hulp voor vroeg. Oplossingen om de klachten in de toekomst te verminderen of misschien wel helemaal te doen verdwijnen. Antwoorden. Maar ook oplossingen!

Opluchting.. En niet dat het nu ineens allemaal van een leien dak gaat hoor; ik moet nog helemaal mijn draai in mijn nieuwe eetpatroon zien te vinden. En dat is me er één! Maar weet je? Ik weet nu waarom ik het doe. En dát scheelt! Kijk:


Deze tekorten zijn o.a. ontstaan door problemen met mijn lijf:

met daarbij een intolerantie voor:
  • gluten
  • koemelk
  • soja
  • suikers
  • E621

Nog een paar woorden uit de gestelde diagnose:

We er met man en macht tegenaan, nemen de nodige supplementen (katsjing!) om de tekorten aan te vullen en gaan met de bijgeleverde tips op zoek naar een goed, voedzaam en vooral goed te betalen weekmenu. Geen brood, geen zuivel, geen koude maaltijden. Maar wel seizoensgroenten, noten, vis, vlees, kruiden...

Het ís even wennen, het ís even zoeken, maar voor het eerst sinds hele lange tijd heb ik hoop. Hoop op het vinden van mijn balans, het kennen van mijn lichaam, het vinden van 'mijn eigen ik'...

maandag 11 januari 2016

{ HOMEMADE BLUSHER }


Haha! Heerlijk om te weten dat er minimaal één persoon uit kijkt naar mijn bericht van vandaag  ;o)  Dat komt zo:

Zoals mijn vaste lezers weten, probeer ik elke keer een beetje meer dagelijkse items of handelingen 'groener' te maken. Gewoon stukje bij beetje. Plastic verpakkingen probeer ik zo veel mogelijk te vervangen door papier of helemaal geen verpakking, cosmetische producten probeer ik te minderen en veel producten gaan eerst door mijn gedachtenscan om te zien of ik het zelf zou kunnen maken. Ik deed eerder al een aanpassing aan mijn (minimale) gebruik van wattenschijfjes: ik maakte ze zelf. Een kleine aanpassing, maar met veel effect, want er wordt geen doekje meer gebruikt of weggegooid. Lekker zero-waste! En eerlijk is eerlijk; het was in het begin even wennen, maar ik wil écht niet meer terug.

In navolging van de heerlijke gezichtsdoekjes wilde ik een stapje verder en dook mijn keukenkastjes in. Nu ik mijn gezicht reinig en verzorg met pure vitamine E en herbruikbare schoonmaakdoekjes, waarom dan ook niet een mooie pure make-up gebruiken? Voor zover ik daar gebruik van maak dan, want liever gebruik ik helemaal niets. Máár.. mijn toet ziet 's winters altijd zo wit als een vaatdoek (ik blijk geen goede bloedopbouw te hebben, weet ik inmiddels), dus helpen we de natuur soms gewon even een klein handje..  ;o)

Uit mijn kastje:

  • 2 theelepels arrowroot
  • cacao
  • kaneel
  • noormuskaat

Húh?! Ja!  ;o)  

De boel op gevoel, steeds een kwart theelepel per keer toevoegend, lekker en vooral goed door elkaar husselen tot je een voor jou passende kleur gevonden hebt. That's it! En lékker dat het ruikt!  ;o)


En dat is ook de reden van de eerste opmerking die ik maakte: vanmorgen op het schoolplein heb ik natuurlijk wel even mijn vriendin om een snelle check gevraagd  ;o)

We kijken aan hoe het gebruik van de blusher me bevalt en wie weet volgen er straks ook de oogschaduw, eyeliner, foundation, shampoo...  Máár! Stukje bij beetje, stap voor stap. Dan wordt het langzaamaan een tweede natuur voor me en hou ik het veel beter vol.

Op naar een groener, simpeler en gezonder bestaan!

maandag 4 januari 2016

{ HAPPY 2016 }


Jaaahh! Daar is ze weer..  ;o)  En jaaahh! Alles gaat goed..  ;o)  Happy New Year allemaal! Dat we er maar een mooi en vooral liefdevol jaar van mogen maken. We zijn weer van start!

Kinderen naar school, sport staat weer op de agenda en ook het bloggen wordt weer wat opgepikt. Weer wat, want na twee weken alleen thuis te zijn geweest (lees: liefste voor zijn werk in het buitenland en kinders bij hun vader) zijn er wel wat puzzelstukjes op hun plek gevallen en liggen er wat knopen klaar om in komende weken door te gaan hakken. Mijn opruimwoede van december bracht mij helaas even tot stilstand; ik ging door mijn rug en kon werkelijk geen kant meer op. Ik kon dan ook niet anders dan de laatste twee weken van vorig jaar een pas op de plaats maken en mijn (hoognodige) rust nemen. Dat deed ik en het resultaat mag er zijn: opgeklaarde lucht in het koppie!  ;o)

Met de radio afgestemd op de Top2000, ongegeneerd mee lallen, zwijmelen en huilen op de heerlijkste muziek aller tijden en ondertussen heerlijk handwerken, want dat.. dat blijf ik nog steeds heel erg graag doen. En ook nog steeds (al meer dan vijf jaar) probeer ik een manier te verzinnen om van mijn hobby mijn werk te maken. En weet je? Voor het eerst begin ik er geloof in te krijgen. Zou dat misschien ook komen doordat ik vanuit het bedrijfsleven positieve input op mijn concept heb mogen ontvangen? Het maakt niet uit; de zin is er. Nu eindelijk ook maar eens de uitwerking!

De route naar mijn eigen bedrijf stippel ik langzaamaan verder uit, wat betekend dat er écht knopen doorgehakt moeten worden. Mijn nieuwe ik, los van mijn oude. Wat wil ik? Schouders ophalen. Negatieve energiestromen blokkeren en niet meer open gooien. Dat kan zijn in vriendschappen, (zakelijke) relaties en/of social media. En vooral die laatste gaat er aan geloven. FB is einde oefening. Zowel voor mijn persoonlijke als ook mijn blog-pagina. Mijn gedachten en handwerk komen alleen nog via Blogger, Instagram en Ravelry naar buiten. En ook de inhoud van mijn bloggen zal verder gaan veranderen. Natuurlijk vind ik het fijn om jullie mee te laten kijken in mijn komende drie jaar schuldsanering (ik weet trouwens verder nog steeds niets.. wachten duurt lang!), maar hoe meer ik me focus op mijn (financiële) toestand, hoe minder energie ik kan stoppen in de opstart van mijn bedrijf, mijn (financiële) toekomst. Dusss... daar moet ik nog even voor in retraite.. ;o)

Vandaag gaat mijn focus verder naar mogelijke breiprojecten (met écht nog genoeg wol op voorraad lieve Franca, ik ben zo'n gezegend mens!) en naar een omslagdoek waar ik nu al een tijdje aan mag werken. Het wordt zo fijn!

Dus lieve mensen, het kan hier af en toe even een rommeltje zijn, plaatjes weg, teksten in niet passende fonts.. Werk in uitvoering zullen we dan maar zeggen, oké?  ;o)  Monique komt thuis, ik hoop dat ze jullie bevalt..  ;o)

* HAPPY 2016 *