vrijdag 1 juli 2016

{ TIME FOR CHANGE }

De eerste dag van een nieuwe maand. Maar ook de eerste dag van een nieuwe periode; de tweede helft van dit jaar. Wat gaat dat snel! En met het begin van deze nieuwe periode, ga ik zelf ook de verandering in.


Sinds de dag dat mijn toenmalige echtgenoot mij en de kinderen verliet, ben ik langzaamaan de weg en mijzelf kwijtgeraakt. Alles wat zo vertrouwd was, bleek al weken, maanden, misschien zelfs jaren een grote façade te zijn geweest. Hoe lang weet ik niet precies; ik heb van zijn plotselinge vertrek nooit enige verklaring gekregen. "Ik hou gewoon niet meer van je", daar kon ik het mee te doen.

Mijn leven draaide om naar óverleven. In plaats van zorgen voor werden mijn dagen gevuld met vechten tegen. Langzaamaan verloor ik meer en meer van mezelf, ging van gevecht naar gevecht en wist van voren niet meer dat ik van achter bestond. Mijn lijf begon tegen te sputteren, in mijn hoofd draaide ik menig keer volledig door. Ik was óp, maar ging door. Voor de kinderen. Zo goed en kwaad als het kon.

We zijn nu drie jaar verder. Mijn leven lijkt momenteel in wat rustiger vaarwater te zijn gekomen. Vandaag zet ik eindelijk officieel mijn eerste verplichte reservering voor die enorme schuld opzij (het verhaal waarom het nú pas officieel is laat ik even achterwege..) en kan ik nu écht beginnen met het wegstrepen van die 36 o zo vervelende maanden. Daarnaast heb ik voor die onverwachte uitzetting van het uwv een advocaat in de arm en is er na vele jaren ploeteren en ellende nu eindelijk, éindelijk officieel geconstateerd dat ik medisch gezien recht heb op twee 'stempels'. Niet dat ik dáár nu zo blij mee ben, maar het feit dat jarenlang ongemak te verhalen is op wat buiten mijn vermogen ligt, is voor mij een wezenloos grote opluchting. Ik ben niet gek..


Wat me ooit blij en gelukkig maakte is door alle gekte weggedrukt naar heel ver op de achtergrond. Wat vind ik eigenlijk leuk.. weet ik dat nog? Waar kreeg ik vroeger energie van en waar haalde ik inspiratie en nieuwe ideeën uit? Het is allemaal vervaagd tot licht onzichtbaar. Licht, want inmiddels begin ik dat heerlijke gevoel weer een heel klein beetje terug te krijgen. Ligt een mooi roze vest te wachten op de juiste naalden om afgemaakt te worden, ben ik ondertussen met een leuk grijs tussendoor project begonnen. Daarnaast steek ik af en toe wat steekjes aan het borduurwerk weg óf - zoals vanmorgen - kruip ik als vanouds weer even achter mijn naaimachine. Dat voelt goed!

Wie weet, misschien mag ik nu eindelijk van mezelf weer een beetje ontspannen, tijd doorbrengen met datgene wat goed is voor mijzelf. En ik hoop dat ik daarmee ook jullie weer als vanouds kan verwennen met leukere en gezelliger stukjes dan de laatste tijd. Want om eerlijk te zijn.. ik werd moe van mijn eigen gezwets.. Hoog tijd voor verandering!

12 opmerkingen:

  1. Ik heb ooit eens horen zeggen dat het verwerken van een scheiding zo maar de helft van het aantal jaren van de relatie kan kosten. Het komt goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Uiteindelijk is dat ook precies wat er met mij aan de hand was of aan de hand is, en ik weet het ook door mijn gesprekken met mijn coach. Ik kreeg er hyperventilatie van en heb dat af en toe nog steeds.Langzaam aan klim je uit het dal, dat je iets van jezelf terug vind iets waar je passie ligt, waar je warm van binnen van wordt. Kop op meid!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zet m op, op naar mooiere tijden!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind je heel sterk overkomen, jij komt er wel. Hopelijk kun je nu inderdaad wat meer uit de overlevingsstand komen, ook al staan er nog een zware 36 maanden voor de deur. Een bepaalde duidelijkheid kan ook al veel rust geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik vind het wel kort door de bocht dat je alles op de scheiding schuift. Volgens mij ging het voor de tijd ook al niet lekker met je. Als ik me onze gesprekken herinner was het al een tijd niet super in je relatie, en begrepen jullie elkaar niet helemaal. Begrijp me goed ik trek geen partij voor wie dan ook. Maar waar 2 kijven hebben 2 schuld. Succes met je gevecht tegen de schulden. Net wat anoniem zegt het is doorbijten maar het komt goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zet 'm op Monique! Je komt er wel! (en zie ik nu achter je mooie bloemen-foto een geschaafde arm? Au!) ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Voor je het weet hebben we weer kerst.....nou ben benieuwd naar je verandering.....liefs fijn weekend van mij x ❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  8. sinds kort lees ik je blog altijd met veel plezier kijk elke dag ff of je weer wat geschreven heb helaas weet ik wat de 36 mnd inhoud maar weet je ... je komt er wel het is ons ook aardig gelukt haal je geluk uit kleine dingen zoals je vestje wat je nog af moet maken je kinderen meer heb je niet nodig een dikke knuffel van mij uit ridderkerk

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een gevecht heb je moeten voeren en wat een sterke vrouw. liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het gevecht wat jij moet voeren, poef. Het bewijst maar weer wat voor sterke vrouw jij bent!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat fijn, dat je het zonnetje weer ziet schijnen. Heel veel succes met de leuke bezigheden;)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik ben trots op je....vechten, vechten en nog eens vechten !!!!
    Wat een sterke vrouw ben jij....en NU het begin van een nieuw leven.
    Nu komt genieten weer een klein beetje in je leven...ik gun het je van harte.
    Knuffel jenneke

    BeantwoordenVerwijderen