maandag 30 mei 2016

{ EEN BIJZONDER VERHAAL }

Al geruime tijd hik ik aan tegen mijn niet werkende naaimachine. De onder- en bovendraad lopen steeds vaker als een prop verstrikt onder mijn naaiwerk en ook de naald blijft geregeld stokstijf staan; geen beweging meer in te krijgen. Net nu ik stukje bij beetje 'de draad' weer op wil pakken is het niet goed werken van mijn machine een door in mijn oog. Maar wat doe ik er aan?

Een goede vriendin wees me op een onderhoudsbeurt. Had hij die ooit wel eens gehad? Euhh.. nou.. bij mijn weten eigenlijk niet. Dat zou best wel eens een oplossing kunnen zijn. Maar hey.. even laten nazien, een beurt en eventueel reparatie? Waar doe ik dat? En wat kost me dat?

Weer een andere vriendin wees me op een goede en zeer bekende naaimachine specialist zo'n 16 kilometer verderop.

"Maar dat kan best prijzig zijn hoor!"

Nou.. dan maar even niet..


De hele beurt en reparatie ebden weer wat weg, tot ik van de organisatie van een binnenkort te houden duurzaamheidsmarkt de vraag kreeg of ik niet iets.. De kosten voor de kraam werden geregeld, ik hoefde alleen maar één van mijn 'groene kunstjes' te laten zien. Nou! Daar had ik wel oren naar. En er schoot me ook direct een heel leuk project te binnen: ik zou van tweedehands kledingstukken prima Clariens tasjes kunnen maken! Als dat geen mooi duurzaam gebaar was.. Ware het natuurlijk dat mijn naaimachine.. Ik opperde nog dat als zij een goede reparateur voor mijn machine wisten, maar helaas.. er kwam verder geen respons. Jammer!

In gedachten bleven de tassen - samen met nog wat meer duurzaamheidsprojecten - hangen en begon het welbekende wikken en wegen. Uit welk potje kon ik? Was het me waard een gat te slaan in mijn buffer om zo weer een stukje groener te kunnen leven? Kon ik misschien.. Wacht even! Dat vond ik wel een idee: als ik nu eens direct mijn lockmachine inleverde? Zou ik dan van dat geld niet (een deel van) de reparatie kunnen betalen? Maar nee.. die vlieger ging helaas niet op: ze namen geen tweedehands machines in..

Mevrouw zag schijnbaar mijn nood, want ze vertelde me de lockmachine volledig voor me in te stellen, aangezien ik volgens haar "goud in handen had". Daarnaast stelde ze me gerust dat ze er alles aan zou doen de kosten voor het herstel van mijn naaimachine écht zo laag mogelijk te houden; onder de € 100,00.. Mijn mond werd droog en voor mijn gevoel trok ik verschrikkelijk wit weg. Honderd euro.. Ik zei verder niet veel meer! Met een belafspraak op zak stapte ik beduusd de winkel uit; hoe ga ik dát nu weer goed trekken..

Thuis op de bank, een kop thee voor me en diep in gedachten naar buiten starend ontvang ik via mijn telefoon van een nog nooit ontmoette bekende een mailbericht: "Jij wilde toch je naaimachine laten maken? Nou.. je mag geheel op mijn kosten..."

19 opmerkingen:

  1. Ik ken je voorgeschiedenis en precieze situatie niet en heb pas een paar blogjes van jou gelezen. Maar als je zo goed kunt naaien en handwerken, is er dan geen mogelijkheid om je om te laten scholen tot coupeuse op kosten van het arbeidsbureau? (weet niet meer hoe alles tegenwoordig genoemd wordt). Weet ook niet of het tegenwoordig nog mogelijk is om je op hun kosten te laten om en bijscholen.

    En schoonzusje van mij had vroeger(40 jaar geleden) haar eigen naaiatelier als zelfstandige zonder personeel en die verdiende er een goede boterham mee. Maakte nieuwe spullen en deed verstelwerk voor mensen.

    Maar ik weet ook niet of dat werk nog zo lonend is in de huidige tijd en omstandigheden.



    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je bericht. Helaas mag ik komende drie jaar vanwege schuldhulpverlening geen eigen bedrijf op mijn naam hebben, hier heb ik mijn neus al aan gestoten. Ook het vroegere bij- of omscholen kan tegenwoordig helaas niet meer als toen. Ik doe het nu dus met bezuinigen en vooral het Veel leven voor minder. Maar wie weet.. ;o)

      Verwijderen
    2. Dank je wel voor je bericht. Helaas mag ik komende drie jaar vanwege schuldhulpverlening geen eigen bedrijf op mijn naam hebben, hier heb ik mijn neus al aan gestoten. Ook het vroegere bij- of omscholen kan tegenwoordig helaas niet meer als toen. Ik doe het nu dus met bezuinigen en vooral het Veel leven voor minder. Maar wie weet.. ;o)

      Verwijderen
  2. Wat bijzonder zo lieffff koester het...liefs Ria x

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat ontzettend lief van die ene persoon...
    Hoe blij kan een mens dan zijn!
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat is echt erg lief zeg!!
    Kun?mag je geen (verstel)werk doen en betaald krijgen in bijv. boodschappen?
    Hier was iemand die eigenlijk niet mocht werken,maar die verfde het huis voor de verhuurder en hij mocht ze wel in goederen betalen.
    Iig veel naaiplezier straks!!
    Groet, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Vaak dsoet een drupje naaimachine olie in het spoelhuis, daar waar je spoeltje zit wonderen. Olie erin en even droog naaien. Bovenspanning misschien iets meer of minder zetten succes!! Groetjes Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  6. In ons tassenteam kwam vandaag het Repair Cafe naar voren, daar repareren ze ook naaimachines. Misschien ook zoiets in Rotterdam? Ik hoop dat je snel weer achter een snorrend machientje zit, en geniet van het naaien. Niet over de kop werken hoor! :D

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat fijn! Een werkende naaimachine is zoooo fijn. Veel plezier ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. wauw.. wat fijn voor je!
    en hopelijk heb je snel weer een werkende machine, daar kun je zoveel leuke dingen mee doen!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jee, wat is dat ongelofelijk bijzonder!!! <3 Wat fijn dat er zulk soort mensen zijn!!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat fijn voor je dat de machine wordt gerepareerd.

    Met de lockmachine kan je ook heel veel gewoon naaiwerk doen en dat het dan meteen is afgewerkt is vaak een groot voordeel. En inderdaad als je een goede lockmachine hebt nooit wegdoen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. O wat ontzettend fijn voor je! Je dag kan vast niet meer stuk😉

    BeantwoordenVerwijderen