vrijdag 1 april 2016

{ EEN NIEUW BEGIN }

Een diepe zucht. Ergens heb ik het gevoel dat het me geen meter helpt, maar het schijnt goed voor je te zijn. Nog een diepe teug Rotterdamse kadelucht mijn longen in en gaan. Voorbij de Erasmus richting het centrum. Lopend langs de Leuvehaven voel ik me alles behalve ontspannen. Van binnen zit er een haast in mijn lijf wat ik maar niet kan afleggen. Waarom niet eigenlijk? Ik héb toch helemaal geen haast? Mijn eerste afspraak is pas rond tien en met de boot van negen uur stond ik half tien al op de Rotterdamse kade; een speling van dertig tot vijfenveertig minuten om van deze kade naar de Blaak te lopen dus. Rónd tien uur moet ik mijn week gedragen hartkastje inleveren, niet óm tien uur. Waarom dan toch die onrust en haast?


Ik hou mijn pas wat in, probeer een diep hap lucht tot in mijn buik te laten zakken, maar het lukt niet. Goed door ademen is nooit mijn sterkste punt geweest, maar de laatste week is het wel heel erg raak. Nog een keer. Adem in... adem uit... De bocht om. Na een paar honderd meter ben ik waar ik zijn moet, lever mijn kastje in en sta weer buiten. Zo.. dat was het makkelijke gedeelte van vandaag, óp naar de volgende. Maar nee, ik heb nog een uur. Laat ik dan eerst de stad in piepen, over de markt, opgaan in de grote menigte. Misschien geeft dat me nog wat nodige rust.

Met een kleine (verantwoorde) aankoop bij Gimsel in de Groene Passage loopt ik terug naar de Blaak. Was ik in het groene walhalla weer wat meer mezelf geworden, momenteel voel ik die strontvervelende draaiingen in mijn buik weer naar boven komen. Misselijkmakend, maar ik zet door. Vol twijfel, wirwar in mijn hoofd; doe ik hier goed aan? Kan ik dit wel? Lachen ze me niet uit? Maar nee.. ergens voel ik van binnen dat ik een kans maak. Ergens zegt mijn gevoel dat dit goed is, maar wat als...?

Aangekomen bij het gebouw gaan twee grote oude fraai bewerkte schuifdeuren automatisch voor me open. In de voorhal stap ik de korte trap op en duw mijzelf door een paar flink zware draaideuren heen. In een flits zie ik een bord 'toiletten' en focus me op de korte, maar hoognodige bewegwijzering; het wordt me denk ik even iets te veel. Weer wat opgeknapt stap ik terug de grote hal in en meld me nu netjes bij de receptie. "Neemt u nog maar even plaats"...

Een kleine twintig minuten later sta ik weer buiten op de Rotterdamse Blaak. Een enorm pak lasten lijkt als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen, echt letterlijk van mijn rug te zijn gegleden. Gek eigenlijk, want de situatie is verder niets veranderd. Ik heb nog steeds geen zicht op inkomen, heb bergen financiële papieren en telefoontjes te regelen, maar toch.. Ik voel me soort van verlost, ik voel me sterk, ik voel me.. Twijfel komt weer over me heen.. What have I done?!  What was I thinking?! Maar "Nee!", spreek ik mezelf toe, "Niet opgeven nu!"

Dwalend en malend in gedachten wandel ik de binnenstad van Rotterdam weer in. Stap voor stap voel ik me ontspannen. Aan het begin van de Nieuwe Binnenweg duik ik Rotown binnen en bestel een simpel wat te drinken. Met voor me een kop heet water laat ik alles nog eens rustig tot me doordringen. Ik heb het gedaan.. Ik heb het écht gedaan.. Het is gebeurt.. Het is waar.. Het is..

Ik ben ondernemer!

15 opmerkingen:

  1. Jee, Monique! Wat een stap! Gefeliciteerd!!! Als iemand dat kan, ben jij dat wel!! Wat ontstellend moedig van je. Maar nu de hamvraag: wat ga je doen?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel hartelijk gefeliciteerd met deze stap tot ?????

    We lezen het wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wauw! Wat knap van je! Gefeliciteerd met deze mooie, grote stap!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Kan dat als je in de Wsnp zit? Ik meen wel eens gelezen te hebben dat deze hoogsten haar bedrijf moest opgeven( was wel winstgevend)
    In welke business ?
    Heel veel succes
    Geniet ervan Siny

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een spannend verhaal!! Ik zat op het puntje van mijn stoel. Je wordt zeker schrijver? Nou, wat het ook is, heel veel sterkte en succes ermee. Het gaat je zeker lukken!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je was bij de kamer van koophandel:) Goed zo, ik ben heel benieuwd naar het vervolg! Succes met alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wauw! Je hebt de stap gezet. Knap hoor dat je ondanks alle tegenslagen je droom waar gaat maken. Zet hem op en heel veel succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wouw wat een stap, vind toch maar knap hoe je alles vol houd hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Jeetje Monique, je weet de spanning wel op te bouwen hoor. Maar wat goed van je.
    Ik weet nog goed dat ik in juni vorig jaar bij de KvK zat in Den Haag. Ook vlinders in mijn buik en zo.
    Maar ik ben nu wel heel benieuwd naar het vervolg van je verhaal. Wat ga je doen!
    Intussen wens ik je enorm veel succes lieverd. Als ik dat iemand gun ben jij het wel.
    Fijn weekend,
    liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Pfffff.....dat is er uit.....gefeliciteerd.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Geweldig.....ben heel benieuwd wat je gaat doen ....succes !....liefs Ria x

    BeantwoordenVerwijderen