maandag 4 april 2016

{ DE EERSTE KLANT }

Een laatste check. Mijn knip, wisselgeld, genoeg stevige tassen en mijn telefoon. Wat als? Ja maar? En dan? Kan ik? Hoe moet? Mijn buik werkt weer ellendig vervelend tegen. Hoe zal het gaan? Hier had ik zeg maar nog even niet op gerekend.. Stom hé? Maar het ging dan ineens ook zo snel..


De kinders bracht ik naar school en ik  bedacht me dat ik later nog even.. Maar nee.. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik een lege dag in de agenda. Geen ziekenhuis, geen therapeuten, geen instanties en alle papieren zo ver afgehandeld dat er even niets te regelen valt. Niet weg nu, eerst maar eens wat wassen wegdraaien. De laatste dagen gingen zo vreemd, raar en euforisch. Even met beide benen op de grond en het huishouden op nummer één. Op het gemak zoek ik de was uit, vul de machine en.. telefoon!

Een onbekend nummer licht op in mijn scherm. Oei! Netjes opnemen nu, wie weet.. En ja hoor; mijn eerste potentiële klant. Er schiet van alles door mijn hoofd. Paniek, adrenaline, ongeloof en energie vechten in een enkele seconde uit wie er de sterkste is; de adrenaline wint. Correct en netjes sta ik de krakerige damesstem te woord. We nemen mogelijkheden door, ik beantwoord al haar vragen en als we de verbinding verbreken spring ik letterlijk op van mijn stoel. Het is me gelukt! Ik heb zowaar een eerst klant. Wat voelt dat goed! Maar wat nu? Help! Paniek! What have I done? Er is nu geen weg meer terug hé?

Nogmaals de telefoon. Dit keer geen potentiële klant, maar een vriendelijke medewerker van de gemeente. Hij wil het hebben over de aanvraag voor een (tijdelijke) uitkering en we bespreken de situatie zoals die nu is. Omdat ik (nog) geen 20 uur werk heb en geen volledig inkomen bij elkaar hoef te halen, val ik niet onder de BBZ (bijzondere bijstand zelfstandigen), maar zal ik me moeten melden voor de 'gewone' bijstand. Alles in principe geen probleem. "Maar die sanering.." zei hij "Meestal zijn ze niet te spreken over een bedrijf beginnen binnen een aflossingsperiode..".

"Kom op.. Niet opgeven nu!" zeg ik met dichtgeknepen vuisten, bijna stampvoetend tegen mezelf. "Nee, nee, néé!" Tranen proberen te ontglippen, maar tegelijkertijd probeer ik uit alle macht mijn happy-halleluja-stemming van vanmorgen weer naar boven te halen. Niet doen nu. Niet verpesten nu!

Twee uurtjes later trek ik de deur bij mijn eerste klant zorgvuldig achter me dicht en word overvallen door een emotioneel gevoel. Tranen prikken voor de tweede keer vandaag achter mijn ogen. Hier doe ik het voor, hier word ik gelukkig van. Een tevreden klant met glimlach op het gezicht achter te laten. Dáár krikt mijn energie van op!

Nadat ik diezelfde dag nog een tweede klant mag aannemen ben ik uren daarna nog steeds van slag. Boosheid, wanhoop, frustratie en verdriet worden afgewisseld door blijdschap, ongeloof, vertrouwen en positieve energie. Het is zwaar en warrig bovendien. Ik ben blij om de eerste reacties, maar tegelijkertijd hangt er een donkere wolk boven me, klaar om opnieuw een berg ellende en strontvervelende ***-regeltjes op me los te laten. Wie gaat er winnen, de dappere doorzetter of de kneuterige bureaucratie? Wie blaast die enorme donkere donderwolk nu eindelijk eens boven mijn hoofd vandaan?!

"Heb vertrouwen", zeg ik tegen mezelf. "Heb nou eindelijk eens vertrouwen dat je harde werken wordt beloond".

Ik kan het niet. I lost my faith, I guess.

Maar toch hé? Weet je?

Ik geef niet op...

7 opmerkingen:

  1. Ik vind het knap en met deze doorzettingsvermogen die jij laat zien, Moet het wel goed komen!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat knap van je!! Ik snap dat het heel spannend is, maar ik hoop dat je nog heel veel energie gaat krijgen van heel veel nieuwe klanten! Heel veel succes!
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jippie!!!! Het komt echt goed, echt waar en dat heb je aan jezelf te danken.Super.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Spannend!
    "Gewoon"door gaan, uiteindelijk komt het goed.
    Wij hebben inmiddels besloten om een bureau in te zetten.
    We gaan de stress niet meer aan om tegen de gemeente te vechten, maar willen wel graag de pipowagen gaan verhuren.
    Prijzig, maar hopelijk de uitgave waard.
    Zet 'm op Monique!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Doorgaan hoor!....jij kan het !!....maarre wat doe je nu voor werk met je eigen bedrijfje!...of heb ik een post gemist?....liefs Ria x

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Al twee klanten, dat geeft goede moed natuurlijk. Maar zo jammer dat iemand van de gemeente (en daar zijn ze zo goed in) je moed weer in de grond wil trappen. Laat je niet kisten Monique, je kunt het.
    Maar ik zie nog steeds niet wat je nu gaat doen. Of heb ik ergens over heen gelezen?
    Fijne dag,
    liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen