vrijdag 26 februari 2016

{ WAT HET ME KOST }

Als ik diep in mijn hart kijk, ben ik altijd al liefhebber van de jaren '40 en '50 geweest. Of het nu komt omdat ik me er momenteel steeds meer mee inlaat of omdat er daar rondom een hype is ontstaan, dat is me niet helemaal duidelijk, maar het lijkt wel of ik niet (meer) de enige ben. En dat is fijn, want op steeds meer plekken zijn er 'vintage' kleding- en meubelstukken te vinden. Helaas hangt er over het algemeen wel een behoorlijke prijskaart aan..


Het was in mijn vroege moeder-dagen dat ik er samen met het ouderlijk gezin nog wel eens een dag op uit ging. Een zogeheten familie- of gezinsdag noemden we dat. Bezochten we een openluchtmuseum; steevast werd er gezegd dat het écht iets voor mij was. De kleding, de schoenen, inrichting van huizen. Sober, summier, maar afdoende. De interesse in de manier van leven in en vlak na de oorlog heeft me altijd al geïnteresseerd. Het is nét of ik niet op mijn plek ben in mijn huidige leven, maar een zeventig tot tachtig jaar terug al in leven ben geweest. Het voelt alles als bekend, vertrouwd.. Als thuis.. Het geeft me rust en brengt me op mijn gemak. Nou, geloof me.. ouder word ik wel met de dagen, maar zó oud ben ik toch ook nog weer niet..  ;o)

Terwijl ik me steeds weer en meer in de leefwijze van onze voorouders verdiep, voel ik me niet alleen steeds meer thuis, ik ontdek ook steeds meer. Logisch natuurlijk, maar het leuke is dat ik steeds meer ontdek hoe mijn innerlijke manier van denken, doen en laten, veel lijkt op hoe mijn oma vroeger geleefd moet hebben. Sober, maar met alle (financiële) touwtjes in handen. Zou ik mijn (strijd)kracht misschien van haar gekregen hebben?

Maar goed.. die kant wilde ik verder niet heen. Wat ik als antwoord op een eerder gestelde vraag wilde geven: hoe doe ik dat toch, met al die breiprojecten en bolletjes wol. Nou.. ik kan je er hier een mooi voorbeeld geven:

Om meer naar mijn eigen innerlijk 'ik' te luisteren, me meer op mijn gemak te voelen en me wat meer te steken in de kleding van vroeger dagen, heb ik - gezien mijn wat krappe budget - besloten mijn kleding dan maar zelf te gaan maken. Met in de vele oude boeken genoeg brei-, haak- en naaipatronen, moet dat niet al te moeilijk zijn. Toch? Fout.. Want hoe leuk de patronen ook zijn, ze zijn best lastig te lezen. Waarom? Omdat men in die tijd schijnbaar allemaal wel wist hoe je moest breien. Vandaar dat sommige handelingen niet of nauwelijks worden uitgelegd of beschreven. Maar ook de aangegeven maten zijn heel anders dan de confectiematen van nu.. Balen! Maar met een beetje geduld.. euhh.. heel veel geduld  ;o)  moet het vast te doen zijn..

Nee.. ik ben geen snelle breister. En nee, al helemaal geen doorgewinterde, maar met nog genoeg dagen tot aan korte mouwen-weer en avonden zonder afleiding van een televisie moet het vast haalbaar zijn. Zelfs voor mij!

En de kosten van dit schattige shirtje? Ik denk nog geen € 5,00 in totaal. Kijk.. dan wordt het leuk hé?  ;o)

11 opmerkingen:

  1. Lijkt me superleuk. Ik houd ook erg van die periode. Ook de wol ziet er mooi uit. Alleen: het heette toen geen shirtje denk ik. Truitje past beter.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herken mij volledig in jouw verhaal. Nou ja, bijna volledig. Ook ik heb het idee in de verkeerde tijd te leven. Komt mede door mijn fascinatie van de 'Plain people' in Amerika (Amish, Mennonites, Huttenites). Hun manier van leven intrigeert mij en het blijkt maar weer dat de gemiddelde mens teveel verwend is. Ook ben ik al sinds ik mij kan heugen grote liefhebber van jaren '50 jurkjes. Vrouwelijk en toch bescheiden. Maar die prijzen, inderdaad. Ze weten waar ze geld aan moeten verdienen. Zelf ben ik al een poosje aan het overdenken toch eens te leren naaien en zelf wat leuke kledingstukken te maken. Ik ben wel heel erg benieuwd naar het eindresultaat van het truitje - wanneer het af is, post je het dan hier op de blog?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Met zelf maken valt zoveel geld te verdien. Patronen gewoon omrekenen naar je eigen maat d.m.v een proeflap. Staat vaak op het omslagje van de bol wol.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk hoor dat je dat zo interesseert!
    En dat je ook je kleding er op aan wil passen zover dat haalbaar is.
    Ik mail je nu ook meteen maar ff anders vergeet ik dat (voor de wol)

    Groetjes,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is altijd interessant om weer te lezen waar je mee bezig bent...waarschijnlijk komt dat omdat ook ik erg van de tijd van voorbije dagen houd. Ik vind de tijd van de eind 19de eeuw erg interessant...en ook van begin 20 ste eeuw tot en met de jaren 70.
    We zijn hier thuis al een hele poos aan het consuminderen (noodzaak) en het is ons wel duidelijk geworden dat hoe onze ouders leefden (en dat was zoals in de jaren 50/60 want ze waren vrij ouderwets wat ik vroeger vreselijk vond) toch vaak de beste/betere manier is...gewoon simpel, puur nou ja eigenlijk rust, reinheid en regelmaat dus.
    Ik vind bij jou best veel inspiratie...steeds probeer ik weer het breien op te pakken...want bij crafts 'n skills lukt het ook...maar op het ogenblik ben ik toch maar weer aan het haken zoals je op instagram misschien wel gezien hebt. Maar nu ik dat truitje zie...pffff...heb ik toch wel weer zin!!!
    groet Angela

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, toen leerde men naaien, haken en breien van moeder of van oma. Gewoon simpele vaardigheden die van moeder op dochter werden dorgegeven. Of je leerde het op school bij de (ouderwetse)handwerkles, dat is iets waar je nu niet mee hoeft aan te komen.
    Veel plezier met breien, ik denk dat het een prachtig truitje gaat worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. i love vintage style knitting ,too. lovely wool and sooooooooooooo cheap. where find you the wool?
    happy knitting,
    regina

    BeantwoordenVerwijderen