maandag 22 februari 2016

{ AUTSJ! DAT DEED ZEER.. }

Gewoon een doorsnee kinderverjaardag. Gezichten die ik nog niet eerder gezien had, maar allemaal wat babbelend rond de met warme dranken en taartjes gevulde tafel. Kinderen spelen in een mum van tijd gezellig met elkaar samen en onderlinge gesprekjes komen langzaampjes op gang. Van de vraag of er wel eens burenoverlast was, naar dagelijks een hond in de tuin en een televisieprogramma wat eerdaags was gezien. En die laatste, die deed het hem. Die laatste opmerking zorgde er voor dat ik niet veel later geen woord meer uit te brengen wist..


Zo op het eerste gezicht was er denk ik onder de aanwezigen geen onderscheid te maken of er wel of geen grote financiële bestedingsruimte was. Nou ja.. misschien als je heel goed keek toch wel, maar dan zou je dat gezien kunnen hebben in de uit de mode geraakte laarzen die ik onder mijn bleke twee jaar oude spijkerbroek droeg. Of misschien de missende armbandjes, horloges, ringen en andere accessoires zoals je momenteel overal 'voorgeschreven' ziet. Maar afijn, ik voelde me verder prima op mijn gemak.

'Vier handen op één buik' als ik het goed heb; een programma op tv. Nu heb ik al bijna een jaar geen televisie meer in huis, dus waar het programma precies over gaat is mij een raadsel. Dat het (of alleen een uitzending) iets te maken had met huisdieren, zielig en schuldsanering... De buurvrouw liet er even ongezouten haar keiharde mening over weten. Autsj! En die deed zeer. Zo zeer dat ik van narigheid geen woord meer uit wist te brengen en gewoon alleen maar even bleef luisteren hoe de rest van de genodigden zich hierin mengden.. euhh.. niet heel anders..

Ook ik heb de keuze gemaakt een jonge kat in huis te nemen. Bewust. Want na alles wat me af was genomen, na alles wat op mijn pad terecht gekomen was, had ik behoefte aan (weer) wat extra warmte en gezelligheid in huis. Een bewuste keuze, maar volgens het door de buurvrouw geschetste plaatje paste ik precies in haar verschrikkelijke profiel: een uitkeringstrekker in de schuldsanering die ook nog eens een hond of kat in huis neemt. Van de zotte!

Wat had ik haar graag willen zeggen dat mijn uitkering komt doordat mijn laatste werkgever geen werk meer voor mij had. Dat ik écht wel zou willen werken, maar dat dat gewoon nog niet haalbaar is. En die schuld, dat die niet mijn vrijwillige keuze of domme eigen schuld is geweest, maar door toedoen van een ander in de schoenen geschoven is. Wat zeg je daar dan van? Mag ik daarom mijn overhoop gegooide leventje niet opnieuw op de rails proberen te krijgen? Mag ik mijn kinderen niet psychisch ondersteunen met een zachtaardig knuffel kameraadje die zonder oordeel of mening gevallen tranen tot haar neemt? Ons gezin verrijken met een huisdier? Ik mag toch zeker zelf bepalen of ik van mijn karige inkomen een biefstuk of pak kattenbrokken koop? Is dat niet een ieders eigen keus?

Pas alsjeblieft op met het geven van een ongezouten mening als je de feiten achter een situatie niet kent. Oh, het is zo makkelijk stempels uit te delen, maar weet dat dat mensen diep kan raken, het deed mij in ieder geval enorm veel zeer. Oh! Dat was helemaal niet je bedoeling wil je zeggen? Ik weet het, dat zeggen er meer. Ik hoop voor jou van harte dat jouw man aan je zijde zal blijven. Want geloof me, voor je het weet zit je in een zelfde situatie. Spreken we elkaar dan weer?

20 opmerkingen:

  1. Het gaat mij altijd wel erg aan het hart als ik dat soort programma's zie (b.v. ook dubbeltje op z'n kant) en er wordt aangegeven dat er 'dan maar wat dieren weg moeten'. Aan de andere kant vind ik er ook wel een enorm verschil tussen zitten met 1, of wat je soms ook ziet: 10. En inderdaad, je mag helemaal zelf weten of je met 'je karig inkomen een biefstuk of een pak kattenbrokken koopt', daar heeft niemand wat over te zetten. Wel vind ik het persoonlijk wel eens moeilijk te begrijpen als er dus - al in de 'mindere periode' - een half dierenpark wordt aangeschaft, terwijl daar eigenlijk geen geld voor is. Niet dat het aan mij is om daarover te oordelen, maar dat snap ik dan niet altijd. Net als mensen die helemaal aan de grond zitten en dan wel meerdere kinderen op de wereld zetten. Want hoe bot het ook klinkt: kinderen en dieren hebben meer nodig dan alleen liefde. Die hebben ook gewoon eten en een thuis nodig. En mogelijkheden om te studeren, of dieren om behandeld te worden als ze ziek zijn. Maar goed, dat is dus in het algemeen, dat bedoel ik dus niet over jouw situatie.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. He meissie allemaal niets van aantrekken. Laat maar kletsen, die je kennen weten wel beter.
    Groetjes knorretje.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goed gezegd. Je hebt gelijk. Veel mensen oordelen nog altijd te snel

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Vreselijk hé al die vooroordelen, we weten het allemaal zo goed over of voor een ander. En natuurlijk, en dat weet jij ook dat er mensen zijn die in jou positie zitten die alle hulp misbruiken, net als mijn overburen die hun schuld gesaneerd werd en er zwart 200 euro per week bijverdienden en daardoor na kwijtschelding drie jaar later in exact dezelfde situatie waren gekomen. Zogenaamde recidiven. Maar dat zijn de rotte appels die zitten ook wel eens in mijn netje. Rotte appels tussen de roodgewangde appels, de lekkere zoete. Misschien als je de moed hebt kun je de volgende keer het gewoon zeggen, dat ze er geen barst van weten en eerst naar zichzelf moeten kijken en dan pas naar een ander. Ik ga ook altijd dwars door de minder minder vluchtelingen discussie in, ik word er zo pislink van. Maar let op, de meningen worden vaak geponeerd door mensen die zelf er ook niet al te best voor staan, die vrezen voor hun baan, hun uit de hand gelopen hypotheek, de zorg voor hun moeder in het verpleeghuis of iets dergelijks. Ongenuanceerd door vrees voor hun eigen hachje het zou kunnen. Trouwens armbanden enzo heb ik ook niet om hoor, ik heb alleen mijn trouwring en qua mode loop ik altijd achter en geef ik niets om. Heb een fijne week en trek het je niet aan hoor meid!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Aii, ja dat is pijnlijk zulke opmerkingen.
    Juist als je het niet breed hebt en telkens tegenslag
    is zo'n kameraadje heel erg fijn dus ik begrijp je helemaal.
    Sterkte ermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat zal zeker zeer gedaan hebben, ik proef het terug in je stukje. Vooral de laatste alinea is pittig. Ik gun je van harte je huisdier. En hoewel ik snel geneigd ben me een mening te vormen, ben ik heel bewust bezig me elke keer opnieuw te realiseren dat overal een verhaal achter zit. En dat zolang ik het verhaal niet ken, ik niet moet oordelen. En als ik het verhaal wél ken is het nog niet mijn situatie en plaats om overal wat van te vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh bah wat naar! Een vriendin van mij had het ook heel krap en ik kwam (gelukkig) niet op het idee om mij af te vragen waarom ze er een hond bij had (die ze gekregen had van lieve vrienden). Dat was overduidelijk, ze genoten er zo van. Een andere vriendin mocht een auto gebruiken van vrienden van haar, die de lasten ervan betaalden. Dan is het door onwetenden ook makkelijk om te oordelen: Wat moet zij nou met een auto?!
    Als je oordeelt over een ander, hoef je niet naar jezelf te kijken. Dat idee heb ik weleens, het is zó makkelijk om ergens wat van te vinden. Soms moet je zelf eerst dingen meemaken om dat te leren.
    Ik wens jou en je kinderen heel veel plezier toe met jullie kat!
    Groetjes, Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik krijg hier kippenvel van....zo herkenbaar.
    Ben al 7 jaar ziek PTSS met Trauma, angst en paniekaanvallen...11 pillen per dag, 25 kilo aangekomen...en dan een buurvrouw die zegt dat ik die pillen in de plee moet gooien en moet gaan wandelen en fietsen....BAM die kwam ook hard aan.
    Probeer het je niet aan te trekken...sta er boven...zielig voor al die mensen die zo oordelen en veroordelen, maar wat je zelf al zegt...misschien zijn ze morgen zelf aan de beurt.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik begrijp jouw kant wel. Gezellig, warm, knuffelen, iets of iemand die op je zit te wachten. Heus. Maar mijn zwager is precies de reden waarom ik behoorlijk sceptisch ben tegenover mensen met een uitkering en schuldsanering.

    Hij doetniet anders dan klagen. Dat hij niet in een flat wil wonen.. Hij zit in een rolstoel, alles drempelloosgemaakt, overal deuren met drukknoppen ipv zelf duwen, nieuwe aangepaste badkamer, toilet, keuken. Rolstoelopgangen aangelegd. Andere lift. ( meerdere rolstoelers zijn in dit gebouw geplaatst door de gemeente, zodat de smalle lift kon worden vervangen door een brede.
    De voedselbank zit te ver weg. Het weekbedrag is te laag. Hij kan nooit naar de bios en iets drinken in het cafe ernaast. De pakketten van de voedselbank zijn karig en eenzijdig. En hij lust de helft niet.
    Vervolgens neemt hij twee honden en drie katten en klaagt over dat hij geen weekgeld erbij krijgt voor voer. Vervolgens moet er een kat naar de dierenarts en hij kon zelfs het inslapen niet betalen.

    En daarom ben ik er in principe op tegen dat mensen in de schuldsanering een huisdier nemen. Omdat de dieren het vaak aan de nodige zorg ontbreekt door het gedgebrek. En dat geklaag. Hij krijgt 50 euro per week. Wij hebben met ons tweeen 70 euro per week. Ja daar kunnen we overheen in geval van nood maar als wij wekelijks 90 euro uitgeven hebben wij ook financiele problemen. Wij kunnen een vakantie betalen, ja, maar we werken samen 70 uur per week. Met uitschieters naar 100.. Ja wij hebben spaargeld. Waar we op de duur zelf dingen voor moeten doen als dak vervangen, asbest afvoeren, cvketel kopen en plaatsen, keuken, tiolet, badkamer, lekkend dakraam.

    Wij hebben drie jaar geleefd van 1100 euro per maand. Toen er geen voedselbank was binnen 50 km vanaf onze woonplaats. Huur, twee keer zorgverzekering, studie, tandarts, diverse verzekeringen, auto ( nodig ivm werk 40 km verderop) en diverse rekeningen, water, stroom, gas.boodschappen, kleding. Wasmachine dood? Geen aanvullende of bijzondere bijstand, geen kwijtschelding, geen voedselpakket. Drie jaar lang kiezen tussen de tandarts en drie weken warm eten. Kiezen tussen een brood een pak melk of een pak rijst in de aldi. Maandenlang geitenbrood eten, met tevredenheid. Een jaar lang de was op de hand doen. En dat de wasmachine die je na 15 maanden sparen voor 50 euro koopt er na vier maanden mee ophoudt.. Kun je weer op de hand gaan wassen.
    We hadden het makkelijker gehad als we er de brui aan hadden gegeven en de bijstand in waren gegaan..

    Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ben het helemaal met je eens, jouw leven en jij bepaalt hoe je dat wilt leven, niemand anders.
    het lijkt wel normaal om mensen af te kraken en het beter te weten wat ze moeten doen ("ik mag toch mn mening zeggen"), gewoon je mond houden lijkt me stukken beter (die betweters dus..)
    Berber

    BeantwoordenVerwijderen
  11. ik kan het alleen maar helemaal met je eens zien en daarom heb ik nu een fantastische lieve hond

    Femke

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Als er niemand te weinig krijgt, ach waarom dan geen kat. Maar ik ben het wel met lekker leven met minder eens maar iedereen moet dat voor zich zelf uit maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Oh nee.. Wat naar zeg! Enerzijds begrijp ik die opmerking wel omdat t vaak voorkomt. Maar om jou dat nu in de schoenen te schuiven.. Nee. Knuffel voor jou! En zet m op, je doet zo je best!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Een kleine aanvulling wil ik wel even doen, ik denk dat ik de aflevering in kwestie gezien heb (als ik het goed heb). Twee jonge mensen, die voor mijn gevoel niet echt WILDEN werken of leren. Wél een hond, maar geen geld voor voer voor de hond dus kreeg de hond maar wat minder (vaak) voer, beest zag er vrij mager uit.
    In het programma volgt een BN moeder een a.s. tienermoeder. In dit geval: nu bijna geen geld voor voer voor de hond, hoe gaan ze het doen als de baby er is..?
    Wat zou jij adviseren of doen? Zij deden het huisdier niet weg, eigen keuze. Maar hoe moet dat nu dan met de flesvoeding die gekocht moet worden? Alle luiers? Dat red je niet van een kinderbijslag!
    En waar komt uiteindelijk het geld voor voer vandaan? Ik vind dat zelf wel echt sneu voor zo'n beest!!
    En oja, de hond was 7 maanden oud, en zij was bijna net zolang zwanger.

    Dus dat is wel een hele andere situatie dan jouw situatie! Jij wéét wat je te besteden heb, en jij heb er goed over na gedacht of het financieel haalbaar was om een huisdier te nemen.
    Ook wij kozen bewust voor huisdieren ( eerst kat, en toen die dood gereden was een paar maanden later een hond). En dat terwijl wij in de schuldsanering zaten. Maar we wisten dat we het betalen konden en hadden ook een klein buffertje voor als er ineens een flinke dierenarts rekening zou komen.

    Dus: ;-) Trek je niet teveel aan van je buurvrouw. Jij weet wat je te besteden heb, je kán het je permitteren, jullie genieten er ontzettend van. En dat is het belangrijkste!! Iedere situatie is weer anders!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. toen ik nog single was (na een lange relatie en een bijna huwelijk) had ik ook huisdieren een poes gekregen en een hondje gekregen van een lief familielid het hondje was rond de 2.5kg en ik kreeg daar erg veel liefde van en koos er ook bewust voor om in een huisje te wonen en niet in een flat en die huur was de 1/2 van mijn loon ! ik leefde dus op 8€ per dag géén auto géén wasmachine ik werkte full-time als verkoopster maar dat was toen rond de 1000€ maar die dieren waren mijn alles het hondje ging mee in de fietsmand en als mijn oompje mij een reisje naar spanje aanbood dan ging het hondje naar een goede vriend ik begrijp je heel goed een dier heeft veel liefde en nu 20jaar later hebben wij ook dieren de voorkeur gaat naar asielpoes/hond en kippen voor de eieren maar ik ga niet naar de kapper wij gaan niet uiteten en niet naar de film tot enkele maanden geleden hadden wij amper tv ! en al ons kledij komt van tweedehandswinkels ook schoenen , sommige mensen zijn zo klein van geest laat iedereen in zijn waarde en het recht zijn eigen keuze's te maken maar ik heb zo het idee dat er heel TV is die uit is op sensatie en ik probeer zo weinig mogelijk naar die troep te kijken wat kan mij het schelen of mijn meubels tweedehands zijn en niet vervangen worden om de zoveel jaar idem voor auto handtassen en kledij ik had vroeger een "collega"een k*twijf"sorry en maar opscheppen over haar handtas van Gucci van 1000 of meer en laarzen voor haar kids van hugs brr ik denk dan maar mens als je alleen maar pas dan gelukkig bent arme jij en voor dat kind het is maar te hopen dat ze later die levensstandaard kunnen aanhouden anders is er weer iemand rijp voor de dokter ..wat moeder theresa vertelden marten luther king en Ghandi dat is belangrijk daar luister ik naar niet wat één of andere "pruts"beroemdheid of bv zegt lieve groet en een dikke knuffel van Jezebelle met een huis vol tweedehands rommeltjes altijd aan het breien lekker rommelige maar altijd welkom voor een kom verse soep en een vers gebakken boterham met roomboter nah en puh...al die leeghoofdige "kakmadammen"

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Mensen bedoelen het vaak niet zo slecht.
    Ik ken het programma.
    Juist omdat babietjes en de kraamtijd mijn vak zijn, weet ik wat ze bedoelen.
    Mensen die een babietje krijgen en nauwelijks genoeg geld ( maar ook kennis , geduld en zo zijn er nog een paar) hebben om voor het kindje te kunnen zorgen.

    Die gezinnetjes had ze misschien voor ogen.
    Neemt niet weg dat het verschrikkelijk zeer moet doen, zeker omdat jij zo ongelooflijk goed je best doet.
    Het blijft jammer dat mensen elkaar bekritiseren.
    Maar mensen zijn mensen, we maken allemaal fouten.
    Kop op!
    Je doet het meer dan goed.
    En die kleine kat...lekker genieten!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat een prachtig geschreven stuk weer. Recht uit het hart. En je hebt helemaal gelijk. Zo makkelijk om zo te oordelen over mensen. Meestal lees ik alleen maar moest je nu toch even laten weten dat ik je al jaren erg hoog heb zitten. Hou vol en geniet heerlijk van je huisdier ze geven zoveel steun weet ik uit ervaring. Groetjes Saskia

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ja dat is slikken. Je doet het goed en jij hebt de ander wel in zijn/haar waarde gelaten.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Mensen die altijd maar hun mening moeten geven en zeggen wat ze er van vinden. Zoooo vermoeiend, z oooo vervelend.ik kan me voorstellen dat het je raakt. Selectief luisteren is mijn advies en weglopen en je energie/ aandacht geven aan wat jij wil.Desnoods een stukje breien op het toilet 😉 Helena

    BeantwoordenVerwijderen