woensdag 28 oktober 2015

{ GROEN LICHT }

Ik moet nog beginnen met mijn verhaal of met het tikken van de berichtkop voel ik mijn emoties omhoog komen. Alweer! Pfff... vermoeiend hoor! Maar gelukkig zien we eindelijk weer wat licht aan het eind van de tunnel verschijnen.

Een enkeling opperde vorige week voorzichtig of ik misschien niet wat extra hulp kon/moest gebruiken, maar ik kan jullie vertellen; die is er al. Niet alleen mijn partner is een enorme rots in de branding, ook mocht ik via mijn vriendin een geweldige therapeut leren kennen en met elkaar maken we nu stap-voor-stap een weg vrij naar een (heel wat) minder emotionele toekomst. Banden worden doorgesneden, dromen waargemaakt.. en dat dus met wat hulp van buitenaf. Daarnaast lees/leer ik ook nog eens heel erg veel en probeer ik na het vele jaren wegcijferen van mezelf, mezelf stukje bij beetje weer terug te vinden.



Maar dat was niet waarvoor ik vandaag achter mijn pc kroop. Ik heb groen licht gekregen. Groen licht om bij de gemeente het traject in te gaan samen een grote schuld weg te werken. Gewoon groen licht..

GROEN LICHT!

( .. breekpunt .. )

Pfff... het kopiëren van stapels papieren en administratie, het wederom binnenstebuiten gekeerd worden, nogmaals mijn privacy open en bloot gooien heeft gelukkig een positieve uitkomst gekregen. YES! De gemeente gaat mij helpen de enorme schuld die ik voor mijn kiezen heb gekregen weg te werken. Zij zien gelukkig ook in dat een alleenstaande uitkeringsmama niet in staat is binnen drie jaar tijd een halve ton weg te werken.. YES!


Hoe nu verder, daar heb ik geen idee van. Het wordt bikkelen, maar ach.. dat is mij inmiddels wel bekend. Nog niets nieuws dus onder de zon. De vraag is alleen: hoe zou dat dan precies gaan, hoeveel 'mag' ik per week van mijn eigen geld uit gaan geven, is er ruimte om een buffertje aan te leggen voor een (grote) huishoudelijke uitgave, kom ik met mijn stomme dure dieet en zorgkosten nog wel uit?

Het zijn vragen die nog even op zich laten wachten, zo begrijp ik uit een vandaag ontvangen brief.  De schuldhulpverlener zal binnenkort contact met me opnemen en samen gaan we bekijken wat de beste manier is om aan mijn financiële situatie te werken. Door bijvoorbeeld (deze is leuk!) te budgetteren, zo schrijft de gemeente..  ;o)

Anyway.. de brief wordt beëindigd met de woorden 'de schuldhulpverlener bemiddelt voor u'. Nou.. als dat geen zware last van mijn schouders af is!

(wordt vervolgd)

maandag 26 oktober 2015

{ ESCAPE TO THE COUNTRY }

Het is vrijdagmorgen, net na tien als we de stad achter ons laten. In de achterbak twee rugzakken vol kleding en proviand: we gaan er even samen tussenuit. Naarmate we verder het Brabantse land inrijden, zien we met de kilometers meer en meer groen om ons heen. Of nou.. groen.. het groen is op sommige plekken al aardig mooi verkleurd naar bruin, geel, oranje of rood. De herfst heeft hier al mooi zijn intrede gedaan!

We gaan weg van de snelweg en nog geen kwartier later worden we warm welkom geheten op het erf waar we mogen overnachten. Onder het genot van koffie en thee met zelfgemaakte pompoentaart leren we de bewoners een beetje kennen en niet veel later mogen we ons onderkomen inspecteren. Wat een gezellige accomodatie! En zo heerlijk sfeervol aangekleed!


Wanneer we alleen gelaten worden, zetten we onze rugzakken neer en laten ons op twee heerlijk comfortabele stoelen zakken. Met voor ons een aantal - door de vrouw des huizes voor ons geregelde - wandelkaarten en -routes, bedenken we nog even voor een boodschap naar het nabijgelegen dorp te gaan en dan.. even niets.. Niets moeten regelen, niets moeten poetsen, niets moeten denken, gewoon alleen maar even 'zijn'...

Op steenworp afstand van ons verblijf vinden we een open haard. We mogen - is ons nadrukkelijk gemeld - naar wens hout pakken, vuur maken, genieten van wat voor ons zo bijzonder is. Want hoe stevig onze droom van een zelfvoorzienend buitenleven ook is; binnen stadse muren, vier hoog achter, is dit soms lastig na te leven. Probeer op je balkon maar eens een vuur te maken of een schaap te houden voor wat wol. Alleen onze kuip-moestuin is een kleine opstap naar waar we.. (zucht..) Onder het genot van een wijntje mijmeren we verder de avond in..


Zaterdagmorgen.. vroeg uit de veren, we gaan op pad! Na een comfortabele nacht, wakker wordend met net naast je slaapplaats het getjilp en gefluit van vogels, geloei van een koe en ergens ver weg nog de roep van een uil.. Paarden zagen we dit weekend trouwens ook te over: in de stal, in de wei, in de stad, over de weg, voor een kar.. Voor velen misschien een heel natuurlijk beeld, ons viel het gewoon op!  ;o)

Terug van onze 3-uur durende ochtendwandeling aan de Loonse en Drunense Duinen besluiten we nog een kleine 5 kilometer rondom de plas van De IJzeren Man te maken. Het weer is mooi, de meters zitten toch al lekker in de benen; we wandelen vandaag gewoon nog even door. Op weg naar het natuurgebied ontdekken we wat kastanjes langs de weg en spreken af er op de terugweg een paar van mee te nemen. Je weet wel, gewoon een handjevol om er de kinderen mee te verrassen of misschien een recept te zoeken waar we er een paar voor kunnen gebruiken. Maar wat schetste onze verbazing? Toen we heel netjes buiten de erfgrens aan het rapen waren, kwam de bewoonster naar buiten. "Ojee" dacht ik (met mijn stadse ervaringen) nog, maar nee! Helemaal fout. De dame in kwestie vroeg ons of we misschien in de tuin wilden komen rapen. Daar waar de kastanjes nog niet zo plat gereden zijn, daar lagen ze in het gras, op een bedje van mos, daar lagen er nog veel meer! En nadat we verbaasd en verrast haar aanzoek accepteerden, kwam ze ook nog met een aantal grote plastic tassen naar buiten; konden we er nog wat meer meenemen.. Nou zeg ik je!  ;o)


Een kleine twee dagen weg van de veel te grote rompslomp en verplichtingen, nog geen uurtje bij onze eigen stadse stapelbungalow vandaan. Het bracht me zaterdagavond (dúh!) wederom in tranen. Wat hebben we genoten! Wat hebben we een paar warme mensen mogen ontmoeten en wat hebben we fijne gesprekjes gehad, prachtige momenten..

Er is weer stof tot bloggen, stof tot nadenken, stof tot verder dromen. Ik kan dan ook maar komen op één simpele eindconclusie:

Wàt een zegen..  *Ü*

vrijdag 23 oktober 2015

{ DE DINGEN DIE GEBEUREN }

Na het lezen van Martine's bericht zat ik in tranen en bracht geen woord meer uit. Haar verhaal pakte me, ik herkende er in heel veel.

In mijn vorige bericht schreef ik dat er momenteel te veel gebeurde. Veel te veel. Goede dingen, lastige dingen, dingen om naar uit te kijken en dingen om van mijn schouders te laten glijden. Het kostte me een volger..

Echt.. ik zou willen dat ik puf had. Ik zou willen dat ik heel de dag groen bezig kon zijn, creatieve uitspattingen had en ook nog de boel aan kant kon houden. Geld en eten, dat is alles waar het bij mij momenteel om draait. Feit is dat ik haast niet meer weet waar de stofzuiger staat. Laat staan het strijkijzer, het is allemaal al zo lang geleden.. Maar mijn lijf wil niet meer. Mijn lijf is óp. Hoe graag mijn hoofd nog wil, hoe hard mijn positieve drive van binnen ook gilt; mijn lijf.. is.. op..

Ik hoor het mijn ex-man nog steeds zeggen; "Ach mens, er is niks aan de hand. Zoek je weer eens aandacht?" En voor eens.. voor eens zou ik willen dat hij gelijk had.. Dat ik gewoon met mijn vriendinnen ongedwongen onze favoriete tearoom in kon stappen, met mijn kinderen alle recepten van de Great British Bake Off kon proberen. Dat ik onderweg bij de pomp een echte foute power-reep kon kopen of 's avonds met mijn lief een wijntje en nootje te knabbelen had. Maar het gaat niet. Mijn lijf verdraagt het niet meer.

Nectarine, Almond and Cream Tarts (bron)

Na maanden van ellende ben ik eindelijk bij een diëtiste beland. Samen proberen we te zoeken naar de oorzaak van mijn inmiddels jarenlange darmproblemen. Dit houd in dat ik - naast mijn gluten-, soja-, melk- en ei-vrije dieet - nu ook het zogeheten FODMaP-beperkt dieet heb te houden. En geloof me, FODMaP-beperkt in combinatie met soja-vrij is nou niet de makkelijkste combinatie. Het maakt dat ik geregeld wanhopig met tranen over mijn wangen in de keuken sta..

Nog een echte traan opwekker is mijn financiële situatie. Dik tweeënhalf jaar geleden werd me mijn waardigheid ontnomen, toen ik als alleenstaande moeder bij de gemeente om financiële ondersteuning aan moest kloppen. Begrijpelijk is het wel, maar hoe zuur om door toedoen van een ander binnenstebuiten te worden gekeerd. Alles, maar dan ook alles willen moeten ze van je weten. Je privacy ligt op straat. Of in ieder geval.. zo voelt het. En nu sta ik er weer voor. Had ik net alles weer een beetje onder controle, moeten wederom alle mappen met administratie open en veelvuldig gekopieerd. Brieven, bankafschriften, legitimatie.. mijn waardigheid weer tot een dieptepunt..

Dit alles gaf dat ik me weer even flink uit het veld geslagen voelde, maar owee.. ook dit keer bleef ik overeind. Met wel weer een spanningsboog van hier-heb-ik-jou-daar, maar toch.. ik sta nog steeds overeind  ;-)

woensdag 14 oktober 2015

{ OPGEBRAND }

Er gebeurt te veel. Veel te veel.. mijn hoofd loopt over. Van goede dingen, lastige dingen, dingen om naar uit te kijken, dingen om van je schouders te laten glijden. En tussen al die dingen door, moeten (wat heb ik toch een hekel aan dat woord) er ook nog wat gezinsballen hoog gehouden worden. School, sport, huishouden, werk, financieel..


De rek is er uit. Ik kan er heel eerlijk in zijn. Ik kan een boel, maar het houdt een keer op. Handwerk dat niet meer opgepakt kan worden, strijk wat alsmaar liggen blijft. Och nee, geen 'cry for help' vanaf mijn kant hoor, ik herpak me wel weer, maar voor nu is de rek er even uit.


Naast een hele grote zware weg te werken verplichting, mogen we ook uitkijken naar een paar dagen er-op-uit. Uitgenodigd in het midden, verwacht wordend in het zuiden, kom ik vast weer wat herboren terug in het westen. Maar first-things-first. Met mijn hoofd in de papieren, is er even geen tijd voor een 'decent' praatje klets. Geef me een klein momentje; ik ben straks gewoon weer terug.

maandag 12 oktober 2015

{ ZILVERVLOOT }

Heb je van de zilveren vloot wel gehoord, de zilveren vloot van Spanje?
Die had er veel Spaanse matten aan boord en appeltjes van Oranje!

Weet jij waar deze woorden vandaan komen? Zegt het woord 'zilvervloot' jou iets of juist helemaal niets? De woorden komen uit een lied geschreven door Joannes Josephus Viotta. De Zilvervloot heeft te maken met twee vloten die vanuit de Nieuwe Wereld (Noord- en Zuid-Amerika) samenkwamen en naar Europa voeren. Ze vervoerden (je raadt het vast wel) veelal zilver. In 1628 veroverde 'onze' Piet Hein de helft van de Zilvervloot en haalde hier voor onze Republiek een aanzienlijk bedrag én een morele overwinning op de Spanjaarden binnen. Ga ik jullie ineens onze Nederlandse geschiedenis voorschrijven? Nee hoor, ik moest er aan denken toen ik van 't weekend mijn eigen vloot aan het poetsen was..  ;o)

Piet Hein! Piet Hein! Piet Hein zijn naam is klein
Zijn daden bennen groot, zijn daden bennen groot
Hij heeft gewonnen de zilveren vloot
Die heeft gewonnen, gewonnen de Zilvervloot


"Gebruik jij nog steeds je zilveren bestek?" "Word je niet gék van al dat poetsen?"

Nee hoor. Ik maak mijn zilver wel schoon, maar lang en hard poetsen hoef ik er (gelukkig) niet meer op. Van Rhonda Jean heb ik jaren terug al een heel mooi trucje voor dit (voor velen vervelend) werk geleerd. Het werkt en is werkelijk waar bijna te simpel voor woorden. Kijk maar:

Bedek de bodem van je gootsteen met een stuk aluminiumfolie. leg er je zilverwerk op, giet er kokend water overheen, voeg er een theelepel backing soda en een theelepel zout aan toe en laat het tien minuutjes met rust. Geloof me, je gelooft je eigen ogen niet!  ;o)


Nadat mijn zilver een badje heeft gehad, pak ik er ook nog even mijn poetsdoek bij en ga (zie je het al voor je?) ouderwets met mijn complete bestek op tafel, nog even aan de poets. Rust. Pas op de plaats. Geen haast. Je zou het voor de gein eens moeten proberen..  ;o)

Heb jij (nog) echt zilver in huis? Poets jij wel eens iets op? Of ben ik nu écht een verschrikkelijk ouderwets...  ;o)

vrijdag 9 oktober 2015

{ FIRST THINGS FIRST }

Het is al woensdagavond als ik bedenk dat ik die morgen helemaal geen blogbericht heb geplaatst *Ü* Niet dat er niet iets in mijn hoofd zat om met jullie te delen, maar heel soms lukt het me écht (even) om aan mezelf te denken en prioriteiten te stellen  ;o)

Mijn dag was gevuld met allerlei werkzaamheden en verplichtingen. Elke lege minuut werd gevuld met het plegen van telefoontjes, schrijven en beantwoorden van mail, formulieren invullen (kan haast niet wachten wat de jaarafrekening van de energieleverancier gaat brengen!) en oja.. ergens 'moet' er dan ook nog een gaatje over blijven voor wat ontspanning. Toch?


Meestal is dat pas laat op de avond, als alles is gedaan en de kinders weer zoet liggen te slapen.. Eerst genieten we lekker ouderwets van een kop koffie of thee, gevolgd door een glaasje rode wijn. Muziekje aan en lekker een boek of handwerk op schoot. Wat is het heerlijk (en belangrijk) even zo'n moment voor jezelf te nemen!

Voor mij was het de laatste avonden veel met half afgemaakte handwerken op schoot. Een sok die na het afhechten ergens in het begin een gevallen steek bleek te hebben, nog weg te werken draden van een flink stapeltje nieuwe dishcloths, een winterse muts die nog maar half af is en oh!.. er staat nog wel veel meer half op de pennen..  ;o)


Nu de avonden en nachten steeds een tikkie kouder en natter worden, leek het mij het beste eerst maar eens de hoes voor een warmwaterzak af te maken. Of kruik, hoe je het noemen wilt. Wij hebben er hier zeker vier van in huis en twee hebben er nu een lekkere comfortabele hoes omheen gekregen. De kinderen vechten er om! Mag ik hem mee naar bed? Mag ik er mee op de bank? En dat terwijl het hier binnen (ondanks dat de kachel nog niet! aan is geweest) qua temperatuur nog gewoon goed toeven is.

Het super simpele patroon vind je in het boek 'Beginnen met Breien' van Aneeta Patel. Het is een boek wat ik je graag aanraad in huis te halen. Alle patronen staan duidelijk stap-voor-stap beschreven, waardoor een beginnende breister ook echt een goed breiwerk van de pennen kan laten glijden. Ben je al wat beter bekend met het breien, dan is ook zeker haar opvolgende boek 'Knitty Gritty - the next steps' een aanrader. Deze is in het Engels, maar ook hier is alles weer zo duidelijk stap-voor-stap aangegeven, dat je haast niet fout kunt gaan. Ik maakte er zelfs mijn allereerste paar sokken uit!


Komend weekend staat voor ons - als het aan ons ligt - in het teken van genieten, samen-zijn en ik hoop ook van weer een handwerk helemaal klaar en afgewerkt op tafel. Zou dat niet heerlijk zijn? Er komen immers niet alleen de diverse Sintvieringen, maar ook nog een paar andere feestdagen aan..  ;o)

Mooi weekend!

maandag 5 oktober 2015

{ LEGE MAGEN }

Net als voorgaande jaren zijn we ook dit jaar op het juiste moment begonnen met het opkweken van onze eigen groenteplantjes. Van zaad van een goede leverancier, nieuw ingekocht, dus geen zaadje stiekem over datum. Aardbeien, kruiden, paprika's, tomaten, je kent het wel; heerlijke kuipgroenten die eigenlijk altijd wel op weten te komen. En dat deden ze ook dit jaar gewoon weer.. opkomen..


Eenmaal groot genoeg, mochten de jonge plantjes buiten verder afharden. Ook weer volgens de regels: niet te vroeg, goed geplaatst.. De hele zomer hadden we mooie groene planten buiten staan. Ze groeiden, bleven mooi van kleur.. Ze vergaten geloof ik alleen wel dat het ook nog ergens de bedoeling was een vrucht of wat te produceren.. Maar eerlijk is eerlijk.. eind van de zomer kregen we ze en lukte het ons eindelijk onze eerste mooie, zelf gekweekte, vol rood gekleurde cherrytomaten te plukken. Welgeteld.. twee stuks! ;o)


Twee weken terug - we hadden de maand oktober al flink in het zicht - hebben we de knoop maar doorgehakt en de resterende groene achterblijvers van de planten gehaald. Het waren er niet veel, maar zo voor een extra vitamientje wel heel erg lekker. Want dat moesten we die twee eerder geplukte rakkertjes wel meegeven; ze smaakten voortreffelijk!

De tomaatjes werden onder het mom van niet-geschoten-is-sowieso-altijd-mis in een schaal in de vensterbank gezet. Misschien zouden er toch nog wat bij willen kleuren? En ja hoor! Binnen no-time zagen we de eerste groene bolletjes langzaamaan verkleuren. Van diep groen, naar zacht groen, licht geel, oranje en uiteindelijk prachtig vuurrood. Smullen!!


Het is maar goed dat wij momenteel niet afhankelijk zijn van de oogst die we dit jaar binnen hebben gehaald, want die was rampzalig.. Tot op heden hebben we nog geen aardbei geplukt (en zal dit jaar ook niet meer gebeuren), leiden de kruiden, maar met name munt en tijm een geheel eigen leven, blijven de aubergine-planten in hun groei steken en beginnen de paprika's euhh.. nu pas aan hun bloemen en eerste groei... Is de natuur nu zo van slag of heb ik ietwat magisch zaad in de grond gestopt..  ;o)

Hoe dan ook.. respect voor de tuinder, de boer, de huisvrouw die haar gezin wél zo onderhoud of (zoals vroeger heel gewoon) altijd onderhouden heeft. Ik hou het gezien mijn oogst maar bij de seizoensgroenten die de boer voor mij van het land kan en wil halen. Hebben we uiteindelijk toch nog iets in onze magen..  ;o)

vrijdag 2 oktober 2015

{ SINT ZONDER CENT - DE AVOND ZELF }

Zoals ik in mijn eerste bericht al schreef: kijk met wie je de feestavond door wilt brengen. Laat je de Sint viering aan je voorbij gaan, vier je het feest met of voor je kinderen, of misschien kies je er voor een gezellige avond voor volwassenen te organiseren? Hoe je het ook in wilt vullen, met wie je ook samen wilt zijn: stel vooraf een budget samen. Bepaal voor jezelf een bedrag wat je kunt en wilt missen en ga hier mee aan de slag.

Bedenk dat - als je Sinterklaas met jongere kinderen viert - het niet gaat om de waarde van een cadeau. Kinderen zien niet wat een cadeau heeft gekost, ze zien wel het aantal dat ze hebben gekregen. Zeker bij meerdere (kleine) kinderen let je er goed op dat de hoeveelheid cadeautjes gelijk is. En of dat er nu twee, vijf of tien zijn, dat bepaal jij zelf. Net als de totale waarde van de cadeaus; ook dat bepaal jij zelf.
Je kunt er voor kiezen elke maand een klein bedrag opzij te zetten, je kunt het hele jaar door al wat cadeautjes bij elkaar sparen óf je neemt nu een (klein) gedeelte van bijvoorbeeld de kinderbijslag apart.


Om een paar leuke budgetideeën te geven:

  • bedenk wat kinderen nog qua kleding nodig hebben. Nieuwe sokken of een lekkere warme pyjama, sportkleding? Doen het allemaal prima als (extra) vulling in de zak en nodig hebben ze het toch.. 
  • ruil speelgoed met vrienden of kennissen. Hebben zij kinderen in dezelfde leeftijd? Ruil bijvoorbeeld spelletjes, puzzels, boeken, tijdschriften (dit werkt natuurlijk ook voor volwassenen) of kleding.
  • maak van een enkele bol wol een simpele maar doeltreffende warme winterse sjaal, een muts, polswarmers of geurzakje. Van iets meer bollen maak je al een omslagdoek. Koop een leuk katoentje en brei schoonmaakdoekjes, haak een knuffel, naai van een oud kledingstuk zakdoeken, make-up remover pads, een knikkerzak, 'hoofdpijn-brilletje' of kleding voor een pop. Waar ben jij goed in? Gebruik je 'skills'!
  • koop bepaalde cadeaus via een rommelmarkt of kringloopwinkel. Vind je tweedehands een vervelend idee? Met een beetje oog voor detail, haal je er soms prima boeken, lp's (horen die niet oud te zijn?), poppenkleertjes, glazen potjes of andere bijzonderheden vandaan. Maak het schoon, knap het eventueel nog wat op en geloof me: geen hond die ziet...
  • kijk vooral ook voor leuke budgetcadeautjes op internet. Je bent niet de enige die meer met minder wil of moet doen. Het wereldwijde web staat bomvol leuke en creatieve budgetideeën!

Om de zak nóg wat verder af te vullen kun je ook voor jezelf misschien nog wel wat kleding, cosmetica of (keuken)attributen verzinnen. Neem je voor een paar nodige aankopen uit te stellen of vast achter de hand te houden. Hoe leuk is het voor de kinderen als papa en mama ook lief genoeg zijn geweest voor een cadeautje van de Sint? En vergeet ook niet dat er vast ook nog wel een opa, oma, tante, buurvrouw, school, supermarkt, sportvereniging of wie dan ook is die het leuk vind om jouw kind(eren) stiekem met wat snoep of cadeautjes te verwennen.

Organiseer je een gezellige avond met grotere kinderen of volwassenen, spreek dan af dat je voor een vast bedrag slechts één cadeau hoeft te kopen. Bepaal aan de hand van het welbekende lootjessysteem wie voor wie een cadeau koopt, voor welk bedrag en hou je daar ook aan! De verleiding is groot er toch nog even dit of toch nog even dat bij te gaan halen, maar ook nu weer: hou je sterk!


Dit jaar komen er bij ons niet meer dan 10 cadeautjes per kind in de zak en hebben we een zeer laag budget van maximaal € 30,00 totaal (en dus niet de 65 tot 100 per kind waar ik eerder al over schreef). Wat we daar onder andere al van gehaald hebben? Klei om te knutselen (dat doen ze allebei nog steeds heel erg graag), een leesboek (al voor de zomervakantie gescoord bij de drogist) en kleurboek (het hele jaar door bij vele budgetwinkels te koop). Er liggen al kralen (gekregen en achter de hand gehouden), een 'barbie' (kleine meisjes zien echt nog geen verschil), een 'studieboek' (rommelmarktvondst), stiften, stickers..

Natúúrlijk jeuken mijn handen.. Natúúrlijk zie ik steeds weer een 'oja'-cadeautje.. Maar nee, mijn inkopen voor 5 december zijn gedaan en..  ik houd me er aan! Maximaal tien cadeautjes per kind met een maximum van dertig euro in totaal. Of toch.. nou ja.. misschien nog een zak pepernoten of oei-oei... van dat heerlijke taai-taai.. Maar nu nog niet hoor!  ;o)


Laat het heerlijk avondje nu maar komen en onthoud! Uiteindelijk draait het allemaal om de sfeer. En ook die.. bepaal jij helemaal zelf!  ;o)