vrijdag 27 februari 2015

Greenhouse effect

De tijd is er voor de eerstelingen al weer rijp voor! Willen een hoop soorten zaad pas in maart de grond in; er zijn er ook die in januari of februari al van start willen gaan. En dus maken we een lijstje wanneer we het best welk zaadje kunnen zaaien. Zowel binnen als buiten.

The time is right for the firstfruits of this year! Are there a lot of seeds who don't wanna go underground until March; there are also those who already want to start in January or February. So we make a list about when we sow the best. Both inside and outside.


Om te beginnen namen we de aardbeien en cherrytomaten. Twee soorten die hier gruwelijk veel en graag gegeten worden, dus zeker de moeite waard ze zelf te kweken. Maar doen we het net als voorgaande jaren weer in de opgespaarde plastic bakjes en kuipjes, of is er misschien... Want natuurlijk zijn er ook manieren zónder plastic te verzinnen. Zo weet je misschien wel dat er voor het zaaien aardig wat gebruik gemaakt wordt van lege toiletrollen. Maar heb je ook al eens de zelfgemaakte krantenbakjes gespot?

We took strawberries and cherry tomatoes to make a start for this year. Two species that are eaten a lot over here, so definitely worth to grow them ourselfs. But are we planning to do it in the accumulated plastic containers and tubs like previous years, or... Because there are ofcourse many ways to grow your seeds without plastic. You might know that you can use empty toilet rolls for sowing. But have you also spotted homemade paper trays?


Met een heerlijke vrije middag in het vooruitzicht werd er potgrond naar binnen gehaald, lege toiletrollen opgesnord en een oude krant aan stukken geknipt. CreaBea deed er voor de fun (en stevigheid) nog een touwtje omheen en klaar! Maar waar laat je die gezellig uitziende cupjes als je maar één kamer aan de zonnige en warme kant tot je beschikking hebt? Gaat alles zo de vensterbank in of...

With a free afternoon in prospect the soil was brought inside, empty toilet rolls caught and an old newspaper cut to pieces. Creative-me did for fun (and strength) a string around it and go! But where do you leave that nice-looking cups if you have only one room on the sunny and warm side at your house? Everything in the windowsill or ...


In de laatste gids van onze Zweedse binnenhuisexpert kwam ik zo'n alleraardigst plaatje tegen.. daar kón ik gewoon niet omheen. En als ik er goed over na ging denken.. het idee was eigenlijk niet eens zo gek. En met een anti-plastic-missie in gedachten.. wordt die taartschaal ook nog eens gebruikt!  ;o)

In the final pages of our Swedish interior expert I spotted a most charming picture.. I just couldn't ignore. And when I gave it a good think.. the idea wasn't actually that crazy. And with an anti-plastic mission in mind.. This way that clogged pie shell can be used!  ;o)



Binnen zes dagen stonden de tomatenplantjes zwetend met hun koppies tegen de glazen pui. Met schaamte zeg ik nu dat ze momenteel in een plastic overbakje in de vensterbank staan, gedaan voor het eventueel door lekken van de papieren bakjes, maar terwijl ik dit schrijf denk ik: stommerd! Daar kan natuurlijk gewoon een stenen bordje onder worden gezet... 

Within six days, the tomato plants were already with their little faces against the glass front. With shame I have to say that they are currently in a plastic container, done for possible leakage of the paper trays, but as I write this, I think to myself: you idiot! You can put a stone plate under there...


zaterdag 21 februari 2015

Taking care of my family

School, sportvereniging, verjaardagen, de supermarkt.. plekken en momenten waar je veel in contact bent met andere personen. Helemaal niets mis mee natuurlijk, maar in een seizoen waarin zo'n beetje je hele omgeving kampt met een griep, verkoudheid of andere vervelende ziekmaker, kán het wel eens lastig zijn de dans te ontspringen..

School, sports club, birthdays, the supermarket.. places and moments where you spend a lot of time with other people. Nothing wrong with that ofcourse, but in a season in which just about your entire environment is struggling with a flu, colds or other annoying ill makers, it can sometimes be difficult to evade the dance..



Tot op heden zijn wij er als gezin aardig doorheen gekomen, maar er is nu toch een ziekmakertje in huis. Zaak om die zo snel mogelijk de deur weer uit te werken! Dus struin ik mijn opgeslagen pins op Pinterest er op na en vind de link waar ik naar zocht: Natural Honey Citrus Syrups van Monica (The Yummy Life). Vijf verschillende siropen, te gebruiken bij hoest en zere keel. Nou.. die zijn hier vandaag van harte welkom!

De keus deze keer valt op de siroop gemaakt van honing, citroen en rozemarijn. Honing altijd in huis, citroenen deze week gratis mee kunnen nemen en rozemarijn vers in de vensterbank. Aan de slag!

To date, we as a family have come through, but today an ill maker came inside. Out the door as soon as possible! So I searched my pins on Pinterest and found the link I was looking for: Natural Honey Citrus Syrups by Monica (The Yummy Life). Five different syrups, to be used for cough or sore throat. Well.. they are all welcome here today!

The choice this time is the syrup made of honey, lemon and rosemary. Honey always at home, lemons for free this week and fresh rosemary in the window. Get started!



Het voelt heerlijk om binnen no-time een zelf gebrouwen natuurlijke hoestsiroop in de koelkast weg te kunnen zetten. Maar weet je wat stiekem nog veel leuker is? De gezinsleden die bijna juichen als ze weer een koutje te pakken hebben: mogen ze namelijk weer van mama's lekkere zelfgemaakte siroop snoepen  ;o)

It feels great to be able to put off a home-brewed natural cough syrup in the refrigerator. But you know what's even more fun? The family members who almost cheer when they got a cold: they may enjoy mom's yummy homemade syrup again  ;o)

maandag 16 februari 2015

Follow my mission

Om negen uur met koude neus en wangen binnen stappen, kids op school, een vers brood onder de arm (verpakt in papier!) en voor vandaag alweer een kleine drie kilometer in de benen. Yes!

Nine o'clock this morning with cold nose and cheeks, kids at school, a fresh bread under the arm (wrapped in paper!) and already a small three miles in the legs. Yes!


Maar even terug naar mijn vorige bericht: de bewustwording van ons plastic verbruik. Zoals ik al vertelde deed ik een deel van mijn boodschappen weer eens op de markt. Lopend, met van huis een linnen tas (geen plastic), óp naar de aardappelboer. Waar ik even geen erg in had: alle aardappels liggen dan wel zo mooi los op een grote hoop; als de boer het juiste gewicht aardappels heeft afgewogen... "Wilt u het direct in deze tas stoppen?" En ik reikte hem mijn linnen tas aan. "Túúrlijk! Geen probleem!" Yes! De eerste eliminatie is binnen  ;o)

But back to my last post: the awareness of our plastic consumption. As I told you I did some of my groceries at the market. By foot, with a linen bag (not plastic), running off to the potato farmer. But one thing I didn't think off: all potatoes are so beautiful loose in a heap; if the farmer has weighed the right weight, the potatoes go into... "Would you please do them directly in this bag?" And I handed him my linen bag. "Sure! No problem!" Yes! The first elimination is a fact  ;o)


Even langs de wolkraam: de marktvrouw weet stiekem al dat ik bij haar nooit een tasje wil hebben en ik stop de twee bollen zo in mijn (lederen) schoudertas. De tweede eliminatie is een feit. Nog even langs de notenkraam (rozijnen in een papieren zak), de kaasboer (heerlijke geiten- en schapenkaas in een stuk papier met plastic, maar veel minder plastic dan een verpakt stuk supermarktkaas) en als laatst nog even langs de kruidenkraam. Tja.. daar kwam ik niet onderuit: zaad zit in een klein plastic zakje.. Zou ik die misschien ook zelf... We zoeken het uit!  ;o)

I make a stop at the yarn stall: the market woman secretly knows already that I will never have a bag and I put the yarn in my (leather) shoulder. The second elimination is also a fact. A little walk to the nuts stall (raisins in a paper bag), the cheese maker (delicious goat and sheep cheese in a piece of paper with plastic, but much less plastic than a packaged piece supermarket cheese) and finally a stop at the spice stall. Well .. I did not get out: seed is in a small plastic bag... Maybe I can... We'll find out! ; o)


Al met al viel het me niet tegen. Ik denk dat het met nog wel meer dingen kan: sowieso de groenten en het fruit, maar die had ik deze keer niet nodig. Oja! Ik ging nog naar de kippenboer! Wat me daar gebeurde?! "Zegt u 't maar" "Welk nummer hebben uw eieren?" "Nummer?? Eieren?? Weet ik veel!" "Nou.. dat zou u toch wel moeten weten.. U verkoopt ze tenslotte.." Ik heb uiteindelijk wel zes scharreleieren (in een gebruikte doos) mee genomen, maar nee, deze man heeft voor mij afgedaan!

All in all I am not disappointed. I think that I can do this with even more things: vegetables and fruit, but I didn't need them this time. Oh! And I went to the chicken farmer! But what happened there... "May I help you?" "Yes, what number have your eggs?" (In Holland all eggs have a hallmarking: organic, freerange etc.) "Number?? Eggs?? How would I know!" "Well... I think that you would be the one to know that.. You eventually sell them.." I did end up with six eggs (in a used box), but no, this farmer is definitely out of the picture!


Het is dus nog even een zoektocht. Wat is te doen, waar doe ik goed aan. Stukje bij beetje, stap voor stap. Hier en daar misschien een foutje, maar hey.. daar leren we weer van!

Nog even snel een tas uit de kast, wat (gratis) verse groenten en fruit scoren en óp naar een afspraak. Binnenkort misschien wat meer hierover, maar dat horen jullie nog. Fijne dag vandaag!

So it all still is a quest. What to do, what's right and best. Step by step. There might be made a mistake or two, but hey.. everytime we learn!

For now I quickly grab a bag out of the closet to score some (free) fresh fruit and vegetables and running off to an appointment. Perhaps soon more about that, but you'll hear. Have a nice day!

vrijdag 13 februari 2015

On a mission

Ergens in de loop van vorig jaar heb ik mijzelf een missie voorgeschreven. Een missie die naar mijn idee best haalbaar is en waarvan ik verwachtte dat die niet zo moeilijk zou zijn. In de praktijk blijkt het echter toch iets minder makkelijk in elkaar te steken dan ik aanvankelijk dacht...

Somewhere last year, I set myself a mission. A mission that is most feasible in my opinion and I expected that it wouldn't be so hard to do. In practice, however, it is a little less easy than I thought..



Langzaam maar zeker bouwen zich in de keuken enkele stapels en hopen op. In het raam een stapel lege eierdozen, naast de vuilnisbak een zak voor plastic afval, een bak voor oud papier, lege toiletrollen, plastic bakjes.. Alles in de recycle voor school of zaaigoed (eierdozen, toiletrollen en plastic bakjes) óf voor het gescheiden afvoeren. Prima natuurlijk, al dat scheiden en recyclen, maar doordat we daar zo (zichtbaar!) mee bezig zijn, wordt het steeds duidelijker dat we eigenlijk nog steeds een behoorlijke berg afval produceren. En was mijn missie nou niet juist het verkleinen van onze afdruk?!

Het was afgelopen maand (waarin ik niet veel meer deed dan euhh... niks..) dat die bewustwording weer boven kwam en me deed besluiten het nu echt beter aan te gaan pakken. Denken alvorens te doen. Daar bedoel ik mee: kopen alleen als het écht niet anders kan (dat geldt voor àlle aankopen) en aankopen zo veel als mogelijk lopend, op de fiets of - als het dan toch met de auto gedaan moet worden - in één rit te doen. Dat zijn de 'regels' van vóór de aankoop. Maar dan hebben we natuurlijk ook de aankoop zelf nog..

Slowly but surely there are building up a few piles in the kitchen. In the window a pile of empty egg boxes, next to the garbage a bag for plastic waste, a bin for waste paper, empty toilet rolls, plastic containers.. Everything to be recycled for school or seedlings (egg cartons, toilet rolls and plastic containers) or to abduct separate. Fine of course, all that sorting and recycling, but because we are so (visible!) doing this, it is increasingly clear that we actually still produce a mountain of garbage. And wasn't the mission just to reduce our footprint?!

It was last month (in which I didn't do much more than euhh... nothing..) that awareness surfaced again and made me decide to really do better. Think before we do. What I mean is: only buy if there is great need (that applies to all purchases!) and buy as much as possible on foot, by bike or - as it needs to be done by car - all in one ride . These are the "rules" before purchasing. But then we also have the purchases themselves..



Eén van de grootste uitdagingen vind ik het zo veel mogelijk onverpakt of plastic-vrij aankopen doen. Afgelopen week heb ik eens kritisch gekeken naar wát er zoal in de plastic afvalzak verdwijnt en probeerde voor elk item een plastic-vrij alternatief te verzinnen. Ik kwam er achter (nou ja.. wist het natuurlijk wel, maar werd even nog wat sterker met de neus op de feiten gedrukt) dat er vooral veel groenten en/of fruit in plastic verpakt zit. Aardappelen, een krop sla, gemengde sla, appels, komkommer.. zomaar wat voorbeelden; allemaal in een plastic omhulsel..

Vlees en vleeswaar, kaas, kruiden, (gekregen) toetjes, snoep voor de kids, een verantwoorde meuslibar.. Dan heb ik het nog niet eens over wasmiddelen of sapflessen (niet dat wij die gebruiken, maar om nog wat aan te geven)..

One of the biggest challenges is to buy as much as possible in bulk or plastic-free. Last week I looked critically at what kind of things disappeared in the plastic disposal bag, trying to invent a plastic-free alternative. I found (well.. I knew of course, but it was just a bit stronger to face the facts printed) that there are a lot of fruit and vegetables packed in plastic. Potatoes, (mixed) salad, apples, cucumber.. just some examples, but all in a plastic shell..

Meat and meats, cheeses, spices, (received) desserts, candy for the kids, a meuslibar.. And I don't even talk about detergents, juice bottles (not that we use them but to indicate some). 


First signs of spring in the air!

Het is waarom ik een aardig deel van onze boodschappen op de markt ging halen. Weer een hele beleving, al zeg ik het zelf, maar met veel nee-en en rare uitspraken is het me gelukt een flink deel van de boodschappen plastic-vrij aan te kopen. Nog niet alles, maar voor weer een eerste keer vond ik het aardig geslaagd  ;o)

Maar volgende keer meer hierover; voor nu eerst maar een heel fijn weekend!

It's why I decided to fetch a nice part of our groceries at the lokal market. Again a whole experience, if I say so myself. With a lot of no's and some strange statements I managed a large part plastic-free purchases. Not all, but for another first time I thought it was pretty successful.

Next time more about this; for now I want to wish you all a nice weekend!

dinsdag 10 februari 2015

Back to Business

Half negen en ik stap mijn huis weer binnen. Kids op school en zelf geen enkele afspraak voor deze dag. Een dag die tot pak 'em beet half vier zo leeg is als een 'k weet niet wat. Als eerst zet ik mijn platenspeler aan. Iets harder dan misschien goed is, maar ik heb even zin in het ouderwetse geluid uit mijn speakers. Het gejank van de muziek, het gekraak van de stofdeeltjes onder de naald. Héérlijk!

It's eight-thirty when I step into my house again. Kids at school and no appointment for this day. With time to half past three and a lot of spare time ahead. First of all I put on my record player. Slightly harder than might be good, but I just feel like hearing that old sound coming out of my speakers. The whining sound of the music, the creaking of the particles under the needle. Great!


Nu ik na een dikke drie, bijna vier weken eindelijk weer het mannetje lijk te worden (ergens in die weken hebben ze daar een kiwi-grote cyste verwijderd), pak ik deze dag met beide handen aan. Naast mijn schommelstoel ligt een laatste breiwerk klaar om in elkaar gezet te worden, daarnaast een wat langer durend project waar ik totaal geen haast mee heb. Alle haast kan me trouwens op dit moment even flink gestolen worden. Een pas op de plaats en me niet meer op laten jagen door de gekke, maffe, veel te drukke wereld buiten onze deur. Hier binnen gaan we er nog eens goed voor zitten en kijken hoe we de rust in ons gezin stevig staande kunnen houden.

After I was out of order for about three, almost four weeks, I'm finally getting better in shape (somewhere in those weeks, they have removed a kiwi-sized cyst down there), so I pick this lovely day with both hands. Aside of my rocking chair there is some knitwork waiting to be put together and also a longer-term project that I have absolutely no hurry with. I'm done with all that hurry-stuff of the crazy, wacky, way too busy world outside our door. We have to sit down again and look at how we can keep the rest firmly standing in our family.


Het is waarom ik er aan denk vandaag een begin te maken met opruimen; een leeg huis is een leeg hoofd zeggen ze, en ik kan niet anders dan dit principe beamen. Met de in het verleden behaalde resultaten..  ;o)  Dus zoek ik passende kartonnen dozen (er heerst hier een anti-plastic beleid), bedenk wat we écht nodig hebben en zorg dat alle overige spullen netjes afgevoerd worden. Overbodige of te klein geworden kleding naar de Kledingbank, rommeltjes naar de Kringloop en nog goed verkoopbare items eerst maar eens op één of andere verkoopsite. Voor het laatste zet ik een heus spaarpotje neer en voor we het weten kunnen we er een keer wat leuks van doen.

Jeempie.. ik heb zin in vandaag! Jij ook?  ;o)

It's why I want to start a firm cleanup today; an empty house is an empty head, they say, and I can not but agree with this principle. The past performance results.. ;o)  So I look for some appropriate cardboard boxes (we have an anti-plastic policy in here), think about what we really need and make sure that all other things are neatly removed. Redundant or outgrown clothes to the Clothing Bank, clutter to Recycle and marketable items to an online selling or auction site. For the latter I put a real piggy down and before we know it, we can do something fun out of it.

I'm looking forward to this day! How about you? ; o)