maandag 21 december 2015

{ WAT BOF IK TOCH }

Het is ergens tussen het tillen, sjouwen en verschuiven gebeurt. 'Snap!' en de pijn schoot onder in mijn rug. Met een woonkamer overhoop, een gang vol half dichte dozen en een afhaalafspraak voor morgen weet ik dat ik te ver ben gegaan. Mijn lichaam is geen twintig meer; het kan gewoon niet zo heel veel meer hebben. Ik zorg dat de dozen die er nog staan dichtgeplakt worden, schuif alle uit te zoeken spul in een aparte doos en besluit dat het even genoeg is. Met nog wat (nodige) boodschappen te halen laat ik de challenge (voorlopig) voor wat hij is. Een pas op de plaats.

Het is koud als ik buiten kom. De wind waait me flink om de oren als ik bedenk dat het niet koud-koud, maar meer water-koud is. Handschoenen zijn nog niet nodig, maar brrr.. het is even wat anders dan afgelopen dagen. Met de stekende pijn in mijn rug loop ik gedwongen langzamer dan normaal, waardoor de wind me nog kouder aan lijkt te voelen.

Gelukkig zijn er veel kassa's in werking; mijn kleine boodschap is zo gedaan. Bij het afrekenen pak ik een twee-euromunt uit mijn knip en steek het even los in mijn zak. Mijn papiergeld voor deze week is op, maar mijn kleingeld komt op nog een euro of zes/zeven, als ik het zo snel even bezie. Met waarschijnlijk geen uitgaven meer voor deze week, kan ik die twee euro wel missen.


Met twee tasjes verse groenten en eerste levensbehoeften loop ik het winkelcentrum uit en stop bij het altijd-op-de-tocht-staande-koude-blok-beton. Hier - op deze plek - vindt je haar nagenoeg elke dag. Weggekropen in haar dikke winterjas, haar capuchon met bondkraag over haar hoofd. "Krantje?" Nee sorry, die koop ik niet. En nee.. ook de gratis 'Metro' hoef ik niet. Ik lees ze niet, ze gaan rechtstreeks op het oud papier. "Maar.."

Ik steek mijn hand in mijn zak en reik haar mijn net gepakte muntje toe. Met twee handen pakt ze mijn muntje aan, verraste ogen, een glimlach, een hand die me een dankbare aai over mijn arm geeft en een verbaasd "Dank u wel!". "Fijne feestdagen" wens ik haar en krijg een zelfde warme groet terug. Ik vervolg mijn weg naar huis, voel dankbare tranen in me omhoog komen. Ik weet dat ik niet veel te besteden heb. Ik weet dat ik elke cent maar één keer uit kan geven. Maar ik bof! Want ik weet hoe dankbaar ik ben als ik wat mag ontvangen. Mag ik dat gevoel niet delen?

Twee euro.. wat ís dat nu voor een bedrag. Niet veel. Maar toch! Alle kleine beetjes bij elkaar.. En ja.. ik weet het.. het zal vast niet goed zijn haar op deze manier geld te geven, maar hey! Word ik zelf óók niet gek van al die maffe regeltjes van instellingen en de regering? Ik wil haar dit geven. Punt. En ze mag er mee doen wat ze wil. Punt. Al koopt ze een bos bloemen, reep chocola, biertje of flesje wijn. Geniet ook ik niet straks van een extra verwennerijtje?

Nee.. ik hoef geen veren in mijn poepert. Ik wil ze ook niet. Het doet mij al goed als je aan dit verhaal wilt denken als je weer eens een straatverkoper voorbij loopt. Gewoon een heel klein extraatje.. Wie waardeert dat nu niet?

12 opmerkingen:

  1. Goed punt, mooi stukje! Hoe vaak loop ik niet een supermarkt in en zie ik iemand van de daklozenkrant staan. Of een muzikant, die een centje extra wil verdienen. Dan bekruipt mij altijd een ongemakkelijk gevoel. Ik zou ze zo graag wat willen geven. Al is het inderdaad maar één of twee euro. Helaas zijn de momenten dat ik ze zie altijd de momenten dat ik nog niet kan bepalen of ik geld overhoud voor die maand. En daar baal ik van. Misschien inderdaad toch maar eens kijken aan het einde van de maand, of ik geld overhoud. Want ondanks dat ook ik het niet breed heb, zou ik ook graag de mensen bijstaan die het nog 'slechter' hebben dan ik.

    Dank je wel dat je mij en anderen daarvan bewust maakt!

    Natuurlijk ook heel veel beterschap met je rug. Vervelend! Je bent er wel flink door heen gegaan, als ik het zo lees. Doe het lekker rustig aan :o) Beterschap!

    En mocht je voor de feestdagen niets meer posten, alvast hele fijne dagen gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Sandra. Jij en je geliefden ook alvast hele fijne dagen!

      Verwijderen
  2. Mooi stukje, wat om over na te denken! En inderdaad beterschap met je rug, hopelijk gaat dat snel beter!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wie goed doet goed ontmoet zeggen ze toch...fijn dat je dat doet liefs Ria x❤️

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een heel mooi stukje, iets weg geven is soms zo veel leuker dan iets krijgen. Zo gaf ik gister twee dingen weg aan iemand anders. Zij kon het gebruiken! Dan ben ik toch blij dat ik het gewoon zo kan geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een lieverd, dat ben je. En ja natuurlijk is het heerlijk om je gevoel van een bofferd te zijn, met iemand te delen.
    Rustig aan en beterschap met je rug. Die challenge ga je gewoon straks in januari afmaken.
    Fijne avond,
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  6. De tranen biggelen over mijnwangen. Wat een mooi gebaar en dat omdat ik weet hoe moeilijk het is voor je om zelf rond te komen. Ben zeer trots op je!! Mamsie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je bent een lief en warm mens (maar dat weet ik al heel lang)
    Beterschap met je rug en ik hoop en bid voor een fijn jaar voor jullie.........
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Grappig!
    Oudste zei laatst dat hij vaak een thuisloze dame bij een supermarkt iets te eten geeft.
    Wat geld, wat eten,soms voelt geven rijk.
    Veel beterschap met je rug.
    En hele fijne kerstdagen!

    groetjes, Franca ( en de rest van de bende).

    BeantwoordenVerwijderen
  9. dag lieve M mocht iedereen een centje geven en dan bedoel mensen die het vaak makkelijk kunnen missen maar die soms koud reageren (ik hoop voor hen dat ze nooit aan de andere kant komen te staan ,want het kan iedereen over komen hé) bij mijn duitse super zit een jonge papa ik gaf hem een brood en een pakje kaas en hij zo blij en verrast en ik zag achter zijn rug een pak luiers (hij was aan het bedelen voor geld voor luiers)en ook al lag dat bomen mijn budget ik ben toch een pak gaan halen in de winkel , hij was zo blij en vertelde mij in zijn beste frans dat hij een volledige maand had gewerkt in de bouw maar hij had géén geld gekregen , hij had géén papieren en kan dus niets doen ...lieve groet en warme dagen met de mensen die je graag ziet Jezebelle

    BeantwoordenVerwijderen