vrijdag 23 oktober 2015

{ DE DINGEN DIE GEBEUREN }

Na het lezen van Martine's bericht zat ik in tranen en bracht geen woord meer uit. Haar verhaal pakte me, ik herkende er in heel veel.

In mijn vorige bericht schreef ik dat er momenteel te veel gebeurde. Veel te veel. Goede dingen, lastige dingen, dingen om naar uit te kijken en dingen om van mijn schouders te laten glijden. Het kostte me een volger..

Echt.. ik zou willen dat ik puf had. Ik zou willen dat ik heel de dag groen bezig kon zijn, creatieve uitspattingen had en ook nog de boel aan kant kon houden. Geld en eten, dat is alles waar het bij mij momenteel om draait. Feit is dat ik haast niet meer weet waar de stofzuiger staat. Laat staan het strijkijzer, het is allemaal al zo lang geleden.. Maar mijn lijf wil niet meer. Mijn lijf is óp. Hoe graag mijn hoofd nog wil, hoe hard mijn positieve drive van binnen ook gilt; mijn lijf.. is.. op..

Ik hoor het mijn ex-man nog steeds zeggen; "Ach mens, er is niks aan de hand. Zoek je weer eens aandacht?" En voor eens.. voor eens zou ik willen dat hij gelijk had.. Dat ik gewoon met mijn vriendinnen ongedwongen onze favoriete tearoom in kon stappen, met mijn kinderen alle recepten van de Great British Bake Off kon proberen. Dat ik onderweg bij de pomp een echte foute power-reep kon kopen of 's avonds met mijn lief een wijntje en nootje te knabbelen had. Maar het gaat niet. Mijn lijf verdraagt het niet meer.

Nectarine, Almond and Cream Tarts (bron)

Na maanden van ellende ben ik eindelijk bij een diëtiste beland. Samen proberen we te zoeken naar de oorzaak van mijn inmiddels jarenlange darmproblemen. Dit houd in dat ik - naast mijn gluten-, soja-, melk- en ei-vrije dieet - nu ook het zogeheten FODMaP-beperkt dieet heb te houden. En geloof me, FODMaP-beperkt in combinatie met soja-vrij is nou niet de makkelijkste combinatie. Het maakt dat ik geregeld wanhopig met tranen over mijn wangen in de keuken sta..

Nog een echte traan opwekker is mijn financiële situatie. Dik tweeënhalf jaar geleden werd me mijn waardigheid ontnomen, toen ik als alleenstaande moeder bij de gemeente om financiële ondersteuning aan moest kloppen. Begrijpelijk is het wel, maar hoe zuur om door toedoen van een ander binnenstebuiten te worden gekeerd. Alles, maar dan ook alles willen moeten ze van je weten. Je privacy ligt op straat. Of in ieder geval.. zo voelt het. En nu sta ik er weer voor. Had ik net alles weer een beetje onder controle, moeten wederom alle mappen met administratie open en veelvuldig gekopieerd. Brieven, bankafschriften, legitimatie.. mijn waardigheid weer tot een dieptepunt..

Dit alles gaf dat ik me weer even flink uit het veld geslagen voelde, maar owee.. ook dit keer bleef ik overeind. Met wel weer een spanningsboog van hier-heb-ik-jou-daar, maar toch.. ik sta nog steeds overeind  ;-)

14 opmerkingen:

  1. Jee, het houdt niet op, hè :( Had zo gehoopt voor je dat er weer wat licht aan de horizon zou gloren. Sterkte! En vergeet niet een hulpvraag hier niet te zetten hoor; wie weet wat er op je pad komt! X

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk dat iedereen wel eens een tijd heeft dat het allemaal even niet wil. En ik kan mij voorstellen, als ik bovenstaande allemaal lees, dat je er even flink doorheen zit. Ik wens je heel veel sterkte met alles, ook met je lastige dieet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve onbekende, ik las hier en dacht; een mens is niet bijzonder omdat hij nooit valt maar omdat hij iedere keer weer opstaat.
    Heel veel sterkte en geduld, je komt er wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Pokke. Dat klinkt niet goed joh. Wat een gepuzzel moet dat zijn allemaal. Met je eten, je geld, alles... Sterkte ermee. Wou dat ik je kon helpen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik begrijp je helemaal!!!! En ik voel met je mee....en ik kan zeggen dat het allemaal beter word maar dat helpt niet...en wat betreft die financiële steun van de gemeente...moet je maar zo (proberen) te denken...dat het betaald wordt door Nederland en niet door de gemeente zelf al doen ze vaak of ze het uit eigen zak moeten betalen...en bij die Nederlanders zitten veel mensen die dat voor jou over hebben (zoals ik)...en als jij over een poos weer wel je eigen financiën op orde hebt is er weer een ander die jij dan mede ondersteunt...begrijp je wat ik bedoel?? Ik heb jaren geleden in de zelfde situatie gezeten...afschuwelijk dat ze alles van je willen weten...maar ja...voor je kind (eren)...Veel sterkte, sterke vrouw!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mag ik je gewoon even een knuffel komen geven.....gewoon omdat ik denk dat je die wel kan gebruiken...soms heb je gewoon even moeilijke tijden.....we komen er wel doorheen toch?.....liefs van mij x

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sterkte hoor! Je moet wel hulp zoeken! Niet alleen wat betreft je voeding, hoe belangrijk ook, maar je hebt op het moment meer nodig denk ik!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik vergelijk mezelf in rotsituaties met bamboe... Bamboe buigt wel, maar breekt niet. Nee, echt niet. Volgens mij 'ben' jij ook bamboe...
    Sterkte en een hele dikke knuffel uit Amsterdam!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Soms weet je even niet wat te zeggen...
    Sterke lieve dame!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dit klinkt niet best :( Ik wist dat het niet goed ging maar dit... Hopelijk kun je jezelf gouw herpakken en weer gaan genieten! Ik gun het je zo erg!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Nou, dat klinkt niet goed. Ik hoop dat er snel wat dingen kunnen veranderen. Te veel is echt te veel , maakt niet uit of het iets positiefs of negatiefs is. Maar dat weet je zelf natuurlijk het beste. Succes en liefs. Helena.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Probeer het niet allemaal alleen te doen Monique. Ik ga ervan uit dat dat ook niet hoeft en ik hoop het ook voor je, want dat is echt niet te doen allemaal... Ik kan je alleen maar heeeeeeeeel veel sterkte wensen meisje..
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een zorgen. Dat is heel zwaar.
    Ik haal troost uit de natuur. In de herfst verliest een boom zijn blaadjes, laten vallen wat voor de boom ballast is inde winter. In het voorjaar bot hij weer uit.
    Zelf neem ik ook een stapje terug.
    Houd moed!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Dag, ik was jouw blog uit het oog verloren en kwam je tegen bij de reacies bij Jenneke :-)
    Lijkt mij ook vreselijk om echt alles bij de gemeente te moeten verantwoorden.

    Ik hoop dat je inmiddels hulp hebt voor alles, ook voor jezelf bedoel ik, naast de diëtiste.
    Sterkte hoor!

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen