maandag 20 april 2015

Ken je dat?

Pfff.... Ken je dat gevoel? Propvolle wachtkamer in een niet al te grote ruimte. Met de vraag of je misschien even gebruik mag maken van het toilet, wijst de assistente naar een deur, nog geen drie meter bij je vandaan. Eenmaal de deur open ben je direct in het toilet. Geen halletje vooraf, geen extra binnendeur, gewoon.. direct. Met het gaan zitten hoor je elk kuchje, snifje, tijdschrift-geblader van de overige wachtenden en langzaam bekruipt je het gevoel dat alles, maar dan ook alles, door iedereen gehoord zal worden... pfff... laat het loooooos, laat het gaaaaaan... ik hoor het mijn dochter zingen. Maak je niet druk! Iedereen moet.. ja.. weet ik.. maar toch.. *Ü*


Anyway.. mijn mobieltjes verhaal..
Sinds vorige week laat ik netjes zo af en toe mijn telefoon gewoon maar thuis. Zeker als ik alleen even de kids uit school hoef te halen. Maar toch.. ik merk dat als ik een afspraak buitenshuis heb, ik het erg prettig vind hem bij me te hebben 'voor-het-geval-er-iets-met-de-kinderen-is'. Gek eigenlijk als je bedenkt dat vroeger... maar goed.. Daarentegen zal het binnenkort voor mijn werk beter zijn als ik voor klanten telefonisch bereikbaar ben, maar waar ligt dan de (mijn) grens?


Vond ik mijn allereerste keer weer eens telefoonloos de deur uit nog wat onwennig, na een paar keer was het eigenlijk al weer gewend. Al moet ik wel zeggen; ik héb hem gemist! Niet om het bellen, app-en of ander gecommuniceer, maar wel om mijn camera! Heerlijk hoe we vorige week in korte mouwen genoten van een zomerse dag. Hoe mooi de zon schitterde in het water, hoe prachtig de breed lachende monden en glinsterende ogen van mijn bellen blazende kids. Kijk.. dát had ik best graag even vast willen leggen. Dát had ik later als herinnering nog graag eens terug willen (laten) zien..


Mijn 'proefje' heeft er voor nu toe geleid dat ik een aantal nietszeggende apps van mijn telefoon heb verwijderd en wat dieper ben na gaan denken over diverse social media activiteiten. De telefoon zal wat vaker thuis blijven, gaat ook nog gewoon geregeld mee, maar zal vast meer op 'standje stil' worden gezet. Zélfs (of misschien wel zeker) voor een momentje bolletje wol..  ;o)

6 opmerkingen:

  1. Ha, ha, ha, grappig! Ik heb mijn mobiele telefoon dus vaak niet bij me... ligt ie thuis lekker te liggen. Ik noem mezelf dan ook altijd 'mobieler dan mijn mobiel'... Maar... als ik even een pakje ga wegbrengen of zo, neem ik em dus wel mee. Vanuit een gevoel van veiligheid (?) of zo? Mijn mobiel staat vrijwel altijd op stil, ook zo handig, want dan hoor ik em niet... Tsja, ik zal nooit een echt innige band krijgen met mijn telefoon, vermoed ik... ☺

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha heel gezond! Hier vergeet ik regelmatig de telefoon en het is gewoon prima...!
    Wel lachen van die wc, ik denk dat ik me ook even ergens overheen zou moeten zetten....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh wat een heerlijke foto's maak je toch altijd bij je teksten, de balance vinden tussen sociaal, berijkbaarheid en rust is soms lastig te vinden. Maar als je hem eenmaal hebt is het zo fijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het is een mooie sok in wording. Bereikbaar zijn, een populair iets momenteel. Als je zegt dat je niet zoveel met je mobiel doet kijken mensen je al vreemd aan. Zeker als je zegt dat je geen (duur) internet abonnement erop hebt zitten, in mijn geval dan. Maar het is inderdaad handig om zo'n dingentje snel bij de hand te hebben als er iets moois voorbij komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. En dan zit je op die wc...... dat je moet plassen is nog tot daar aan toe. Maar mij ontsnapt op het toilet nog wel eens een zuchtje wind...... en je zal maar darmkrampen hebben. Oef wat gênant.
    Goed bezig met je telefoon. Inderdaad is gewoon op stil zetten ook een goed idee. Wel de camera mee, niet steeds bereikbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik neem hem ook niet altijd mee hoor....hou van rust en stilte.....zo op zijn tijd heerlijk...liefs van mij...x!

    BeantwoordenVerwijderen